Bernard Kouchner është një politikan francez, në të shkuarën ka qenë ministër shëndetësie dhe ministër i punëve të jashtme. Në vitet 1999-2000, ka pasur postin e kryeadministratorit të Kosovës. Mbrëmjen e sotme, vjen në një intervistë ekskluzive për emisionin ‘Opinion’ në TV Klan.
Desada Metaj: Cilat janë arsyet që ju pranoni të merrnin një çmim nga UET dhe të riktheheni në Tiranë?
Kouchner: E kam pranuar që prej shumë vitesh dhe këtë herë më morën kaq përnjëherësh dy ambasadorët, thuajse më sollën përdore, si ambasadori francez në Tiranë, ashtu edhe ai shqiptar. Jam i gëzuar që kam ardhur këtu. Ajo që më mërzit është se… kam njohur Rrugovën, kam njohur Berishën, nuk është e njëjta gjë. E kam njohur më parë, ai ka kryer studimet tek Miljez dhe para se të bëhej një politikan i rëndësishëm këtu. E njoh edhe kryeministrin dhe ndiej keqardhje, ndonëse vendi ka ndryshuar, politika është më qartë, prezantimet politike janë normale, pasi këtu nuk flitet mjaftueshëm. E njëjta gjë ndodh edhe në Francë. Do të vijë dita që njerëzit inteligjentë si ata të kenë projekte të përbashkëta.
sigurisht do të ketë të majtë dhe të djathtë sepse duhen të paktën dy parti që demokracia të funksionojë, jam dakord, por dialogu duhet të jetë i vazhdueshëm. Këtu dialogu nuk është i vazhdueshëm. Kjo është fatkeqësi. As në Francë nuk është i tillë. Megjithatë vendi ka evoluar, është më i hapur, shqiptarët kanë qenë të frikshëm gjithandej. Pandehnin sikur ishin terroristë, mafia. Ky imazh ka ndryshuar, marrëdhëniet me Italinë janë të mira, me Francën të shkëlqyera. Nuk mund të themi se gabuam… Enver Hoxha vdiq, për fat të mirë, se nuk mund të ishte i përjetshëm.
Ne duam që gjërat të bëhen shpejt, duam rezultate të menjëhershme.
Në Kosovë, në fund të një dite të gjatë pune, natën vonë, rreth orës 2 apo 3 kishte restorante ende hapur ku hanim një sallatë, ka qenë shumë e keqe, bënim bilancet dhe kuptonim sa shumë kishim punuar, sa shumë ishim përpjekur dhe ishim të kënaqur.
Kur largohesh, kupton që ka ende probleme dhe asgjë nuk është e përkryer.
periudha që i dha fund regjimit tiranik, komunizmit, por nuk i ka dhënë fund dhunave të tjera, tregon që është më mirë, evolucioni është bërë. Vendi është i hapur. Shqipëria ka një bregdet të mrekullueshëm në detin Adriatik, dua një shtëpi në bregdet, hapni fjalën që dua të blej tokë në bregdet.
Nuk është aspak keq. Nuk është shpërblyer gjithë ajo vuajtje, por evolucioni është i dukshëm. Shikoni Rusinë, ka plot gjëra për të thënë për Putinin, për oligarkët, por megjithatë gjërat kanë ndryshuar.
Ndër të tjera, po e përsëris, jo për t’ju dekurajuar, madje uroj që të jeni pjesë e Evropës së bashkuar, sikurse uroj që Evropa e bashkuar të jetë më politike, më federale dhe e aftë për të pritur emigracionin, njerëzit që vdesin në Mesdhe. Ne nuk qemë të aftë ta bëjmë këtë, për fat të mirë Znj.Merkel e shpëtoi duke i mbajtur vetë kostot nderin e Evropës.
Por duke mos patur forcën për të shpëtuar këta njerëz që braktisin vendin e tyre duke u larguar prej luftës me familjen dhe fëmijët e që vijnë të vdesin tek ne, para syve tanë, ne plazhet tona, nuk është gjë e mirë për Evropën. Uroj që futja juaj në Evropë të sjellë më shumë romantizëm dhe humanizëm.
Desada Metaj: Shqiptarë ju duan shumë dhe ky titull është një shenjë.
Jam i lumtur dhe i nderuar që shqiptarët më duan, edhe unë i dua. Edhe kosovarët i dua.
Ambienti në universitet më duket i mrekullueshëm. ju keni bërë universitet privat, ne francezët jemi njerëz të shtetit, universitetet janë publike. Nuk do ishte keq edhe për ne që universitete tona të përshtaten me kohën. Është një tradite që nuk e mohoj.
Ju me sa kuptoj imitoni universitet amerikane, sigurisht Harvardi është me mirë.
Universiteti juaj kishte një atmosferë të ngrohtë mbrëmë, kishte 500 apo 1 mijë persona, këtë nuk e di mirë sa. Keni një arsim që është i hapur drejt modernizimit.
Pastaj gratë shqiptare janë kaq të bukura, zonjë, dhe janë të lira. Unë mbaj mend ato gratë e mbledhura kruspull në ato vitet e hershme, edhe pse komunizmi kishte bërë diçka në emancipimin e grave. keni një rini të mrekullueshme. Në Universitetin Evropian të Tiranës dhe jam shumë krenar për titullin Honoris Causa ishte vërtet një ambient i gëzueshëm.
Shiko videon:
