Të flisje keq për tjetrin, të shpifje, apo të përhapje lajme që nuk janë të vërteta, në Mesjetë konsiderohej një krim i rëndë.
Për këtë arsye, ekzistonin edhe dënimet për thashethemexhinjtë. I vendosnin një hekur në fytyrë, që i kapte kokën dhe ia shtypte gjuhën me një thikë.
Të dënuarit nuk mund të nxirrnin zë, pasi mekanizmi ishte i kyçur me disa çelësa dhe sipër kokës kishte një këmbanë që bëntë zhurmë sa herë që lëvizte koka. Kështu njerëzit që dëgjonin zhurmën dilnin në rrugë të shikonin thashethemexhiun e dënuar.
Kjo metodë brutale u paraqit për herë të parë në Skoci në vitin 1567, por më pas u përhap edhe në Angli dhe më gjërë. Siç përmendet, më së shpeshti kanë qenë të dënuara gratë. Madje, shpeshherë ishin burrat që kërkonin dënimin e grave të tyre.
Por rrallëherë, kishte edhe burra që ishin dënuar me këtë mënyrë brutale sepse kishin shpifur për ndonjë person tjetër të rëndësishëm. E njëjta metodë përdorej edhe në burgje, kur gratë rriheshin me njëra-tjetrën
