Presidenti i Turqisë zgjeron bordin dhe merr në dorë pushtete më të mëdha
“Një komb, një flamur, një atdhe dhe një shtet”, presidenti i Turqisë, Rexhep Tajip Erdogan shpesh herë e mbyll fjalimin e tij kështu në daljet publike, duke u bërë thirrje mbështetësve të thonë edhe ata çdo fjalë. Që nga sot, moto e tij mund të përfshijë edhe një frazë të re: “Një burrë”.
Erdogan dhe partia e tij për Drejtësi dhe Zhvillim (AK), plus aleatët e tyre nacionalistë, shënuan një goditje të dyfishtë në zgjedhjet e Turqisë më 24 qershor, një rezultat që i jep forcës së madhe politike kompetenca të reja mbi të gjitha degët e qeverisë.
Në garën presidenciale, Erdogan mundi opozitën kryesore shpresëdhënëse, Muharrem Ince, duke marrë rreth 52.6% të votave krahasuar me 30.7% të Ince. Kjo shfuqizoi nevojën për një raund të dytë të balotazhit. Kandidatët e mbetur të opozitës, një udhëheqës i burgosur kurd, Selahattin Demirtas dhe themeluesi i partisë konservatore Iyi, Meral Aksener, morën respektivisht vetëm 8.4% dhe 7.3% të votave.
Sipas Komisionit Qendror të Zgjedhjeve në Turqi, Erdogan ka fituar zgjedhjet presidenciale që në raundin e parë. Erdogan ka siguruar “shumicën absolute të votave”, u shpreh kreu i Komisionit, Sadi Güven natën e së hënës, njoftojnë agjencitë e lajmeve. Sipas komisionit janë numëruar 98% e votave. Me këto zgjedhje përmbyllet edhe procesi i futjes së sistemit presidencial në Turqi. Erdogan është kreu i shtetit, qeverisë dhe partisë në të njëjtën kohë.
Pak orë para daljes publike të kreut të komisionit zgjedhorm Güven, kishte dalë vetë presidenti Erdogan para zgjedhësve. “Sipas të dhënave populli ynë më ka dhënë detyrën e presidentit dhe kreut të qeverisë”, tha Erdogan, duke theksuar se rezultatet nuk ishin për momentin zyrtare.
Tani, me të dyja, presidencën dhe parlamentin në dorë, Erdogan do të përfitojë nga ndryshimet kushtetuese që ai ka kaluar me një referendum të diskutueshëm në 2017 dhe që tani hyjnë në fuqi. Ndryshimet do ta transformojnë Turqinë nga një demokraci parlamentare në një sistem presidencial, duke shfuqizuar postin e kryeministrit, e kështu duke i dhënë Erdogan kontroll të plotë mbi ekzekutivin dhe duke lejuar atë dhe aleatët e tij të paketojnë gjyqësinë me të emëruarit politikë.
Erdogan në fakt mund të zgjidhë gjendjen e jashtëzakonshme të krijuar në Turqi, siç premtoi të bëjë në ditët e fundit të fushatës së tij. Por ka shumë pak arsye për të menduar se ai do të ndalojë kundërshtarët, duke arrestuar me dhjetëra mijëra persona që nga përpjekja e grushtit të vitit 2016, duke zhuritur shtypin dhe duke luftuar kundër vendeve të Perëndimit.
Dështimi i opozitës për të marrë kontrollin e parlamentit hoqi frenimet për Erdogan. “Ai nuk është autoritar sepse është i çmendur, por sepse është racional”, thotë Soner Cagaptay, autor i një libri botuar së fundmi rreth Erdogan./OPINION.AL
