Nga Simon Jenkins-
Qëllimi i terrorizmit nuk është të shkatërrojë apo vrasë. Është të gjurmojë një kauzë politike përmes publicitetit masiv i cili lidhet me incidentet tmerruese. Bombat në Bruksel, në dukje të lidhura me sulmet në Paris vitin e shkuar dhe kapjen e Salah Andeslam të premten e fundit, janë dukshëm të destinuara për të bërë vetëm këtë. Thjesht vrasja e kalimtarëve nuk shërben si një qëllim luftënxitës në vetvete.
Forca e eksplozivit derivon nga reagimi ynë ndaj saj, nga vëmendja publike që i kushtojmë dhe nga përgjigja e komunitetit politik. Publiciteti dhe përgjigja janë “Idiotësitë e dobishme” të terroristëve.
Nuk ka asnjë mënyrë që ndonjë komunitet mund ta bëjë veten imun ndaj sulmeve të terrorit. Përderisa ato janë rastësore, asnjë mbrojtje nuk mund ta mbrojë një komunitet prej tyre. Asnjë masë e punës dhe vëzhgimit policor, asnjë shpërndarje e ushtrive apo marinës, e lëre pastaj, e raketave apo armëve bërthamore, mund të na mbrojë prej tyre. Terrori politik është aq i vjetër sa lufta. Nga legjionet politike te Komandat Bombarduese, instalimi i horrorit në popullatat civile ka qënë një armë standarte.
“Të luftuarit e terrorizmit” është aq i kuptimtë sa “armët e luftës”.
Çfarë nuk është idiote, është sigurisht përpjekja për të lehtësuar, ose për të mos acaruar bujën që krijojnë aktet e terrorit. E para kërkon një politikë të meçur, që shumica e vendeve perëndimore kanë treguar ndaj botës mtyslimane gjatë dekadës së kaluar. E dyta është edhe më e vështirë për t’u arritur. Ajo kërkon durim dhe vetëpërmbajtje në publikimin e incidenteve terroriste dhe në përgjigjen ndaj tyre .
Mbulimi i përgjithshëm mediatik, i siguruar për çdo akt dhune, është i pamatur. Media duhet të raportojë, por nuk duhet të arrijë në çmenduri, në zbulimin e dhunës së shkaktuar, siç haptazi ka bërë me brutalitetin e Shtetit Islamik.
Më serioze akoma, qëllimi i terroristit është i qartë: të shuajë shoqërinë perëndimore, të shfaqë demokracinë liberale si mashtrim. Megjithatë, kjo është përgjigja e pandryshueshme e industrisë së sigurisë ndaj këtyre incidenteve. I bindur për fuqinë e saj, ajo nuk guxon të pranojë disa gjëra kundër së cilës nuk mund të na mbrojnë. Pra kur incidenti ndodh, ai na gjunjëzon dhe kërkon më shumë para dhe më shumë fuqi. Kjo nuk duhet t’i jepet atyre.
Marrë nga “The Guardian”
Përktheu për Opinion.al- Alteo HYSI
