Nga Manjola Bregasi –
Çdo ditë njerëz që i njoh, dëgjoj të infektohen me Covid. Për fat të keq dikush që njihja ndërroi jetë dy ditë më parë, në moshën 47-vjeçare. Covid nuk është një lojë. Në fakt për mua nuk ka qenë kurrë. Mbase sepse jam frikacake (siç më cilësojnë miqtë), a mbase sepse e rritur me një mjeke në shtëpi, kam qenë gjithmonë e ndjeshme kur flitej për shëndet. Mbase për të njëjtën arsye dy ditë më parë e pata të vështirë të heq nga mendja fjalinë që më tha një doktor i mirë në spitalin “Shefqet Ndroqi”: Kam 1 muaj pa takuar vajzën.
Një nga ata mjekët që përgjigjen gjithmonë në telefon, që punon dhe trajton nga afër persona të infektuar me Covid, më tha se çdo ditë duke punuar 8 me 8, po ndjehej i ezauruar. “Dyshoj se mund të rezistojmë shumë gjatë në këto ritme”, tha ai.
Ishte i shqetësuar për situatën, jo thjesht për sot, por për atë çfarë mund të ndodhë në nëntor apo dhjetor, kur bashkë me Covidin do shfaqen edhe viruset stinore. Po atëherë? Po nëse ky mjek lodhet dhe vendos të heq dorë, përtej humanzimit a dëshirës së mirë që mund të ketë? Kjo është njëra anë e medaljes.
Ana tjetër është ajo e dasmave të përhapura në të gjithë Shqipërinë. Çdo ditë ka lajme për gjoba ndaj bizneseve për organizime dasmash, ndërsa ata që më çudisin më shumë, janë dasmorët që guxojnë të shkojnë në to, pavarësisht thirrjeve apo dhe faktit se kjo është e ndaluar.
Ata që më çudisin po kaq shumë janë të rinjtë që shoh përditë kafeneve, të grumbulluar pa më të voglin shqetësim, a thua se kafja e pasdites është një domosdoshmëri jetike, nga e cila nuk mund të heqin dorë, qoftë edhe për pak kohë.
Vazhdojnë më çudisin edhe ca më të rritur, që hyjnë në lokale, zyra apo markete pa maskë, a thua se maska është një pengesë, me të cilën nuk mund të bashkëjetojnë, edhe sikur kjo t’i shpëtonte nga vdekja.
Mes dy ekstremeve qëndron shteti, qeveria, politika, a si të doni quajeni. Autoritetet me fjalitë standarde të çdo dite, që thonë se situata është shqetësuese, se janë marr të gjitha masat për stinën e vjeshtës, se po punësohen infermierë e përballë tyre shifra që nuk duken aspak premtuese dhe që kontestohen.
Sot Ministria e Shëndetësisë, në raportimin e përditshëm të rasteve u bëri thirrje qytetarëve që nëse nuk është e domosdoshme të evitojnë kontaktin me institucionet shëndetësore.
Po ata që e kanë të domosdoshme? Të marrin përsipër rrezikun? Duket sikur kjo fjali ishte në mënyrë të moderuar pranimi i asaj që prej kohësh po artikulohet: institucionet shëndetësore janë kthyer në vatra të sëmundjes. (Uroj ta kem kuptuar gabim).
Do doja që sot të isha banore e Zelandës së Re. Jo për faktin se ka një Kryeministre grua, por sepse prej 100 ditësh nuk kishte asnjë transmetim komunitar, sepse forcoi masat me rikthimin e rasteve dhe se që nga nisja e pandemisë, raporton vetëm 22 viktima. Pra virusi mund të mbahet në kontroll, por ky nuk më duket rasti i Shqipërisë.
Banka Botërore, ndërsa ka vendosur të mbështesë Shqipërinë me 15 milionë euro, ka konstatuar se numri i pacientëve që kërkojnë kujdes mjekësor për COVID-19, në një moment, mund të tejkalojë kapacitetin aktual të sistemit shëndetësor shqiptar.
Edhe nëse lemë mënjanë mungesat në infrastrukturë apo pajisje, le të mos harrojmë mjekët që “i mori”, Gjermania dhe as ata që dalëngadalë po ndjehen të lodhur prej disa muajsh në shërbim.
Ja përse Covid në Shqipëri më duket më i frikshëm!
T’i flasësh logjikës më duket po kaq e vështirë, kur ende ka njerëz që besojnë se virusi nuk ekziston, se shifrat rriten dhe ulen nga shtetet për arsye të caktuara e nuk di çfarë tjetër.
Por le t’i flasin zemrës. Edhe sikur 1%, brenda botës së mendimeve të tyre, virusi të jetë një shaka, a nuk ja vlen që të mos rrezikohet për këtë shaka? A nuk do ishte më mirë, një kujdes i tepërt pa rrezik, se sa një moment i neglizhuar që kushton edhe jetën. A do të ishte gati secili të mbante në ndërgjegje peshën se infektoi dikë, i cili më pas vdiq për këtë arsye? E nëse kjo ndodh, a do të mundeshit t’i kërkonit llogari më pas shtetit, doktorit, spitalit, Covidit apo dhe vetë Zotit? Çfarë vlere do të kishte atëherë e gjithë kjo?/Opinion.al
