Për të humbur me sukses…

Nga Edison Ypi

Për të humbur me sukses, llomotit sa më tepër kundër partisë. Që të mos duket sikur duke llomotitur po çon ujë në mullirin e armikut, llomotitjen bëje në emër të parimit kush të do të rreh. Mblidhu me miq e shokë e farefis e kë të mundesh tjetër për të llapur së bashku në atë mënyrë që pakënaqësitë e tua dhe  bastardave si ty të shumfishohen në progresion gjeometrik. Vetëm kështu Kryetarit dhe partisë do tu vijë mendja vërdallë, ti lehtësohesh, qëllimi arrihet, humbja sigurohet.

Kafenë pije gjithmonë me të njëjtët miq. Bindeni njëritjetrit se jeni më të mirët, më të squtët, më interesantët, jeni ajka, jeni krema. Me këto stuhira masturbative brenda filxhanit të kafes, pakngapak do tkurreni, do veçoheni. Shoqëria juaj e mjerë do ti ngjajë një ishulli që zvogëlohet e zvogëlohet dhe pakngapak e përpin deti. Përpirjen, që do jetë një katastrofë, do ta përjetoni së brendëshmi si pak e sak, sikur jeni sofistikuar, jeni elitarizuar, jeni bërë të pushtetshëm në fushën e dhënies së ideve. Pika që s’u bie. Megjithatë qëllimin e arrite. Atë që kërkove, e gjete. Humbja ka mbërritur. Paskëtaj do tu mburresh miqve; Fitorja që të bën të qeshësh është një breg që s’të nxjerr kund. Humbja që të bën të qash e të lotosh, ajo është e shijshme.
Bëj kujdes që partinë dhe eksponentët e saj t’i shqetësosh në të gjitha mënyrat. Shpifi, intrigoi, kusur mos u lër. Që të mos e bësh baltë, sulmet mpleksi me marrjet me të mirë, pra kombino kërrbaçin me karrotën. Tre kërrbaça, dy karrota, është varianti më i mirë. Në fund, kur të kesh humbur me sukses të plotë, do mund të justifikohesh duke thënë se ke qënë i ekuilibruar.
Mos komuniko kurrë me emrin tënd. Nxjerrja e emrit të çon atje ku s’je nisur, në fitore. Që të humbësh duhet të përdorësh pseudonim. Duke mos u çfaqur e ke më të lehtë tu tregosh vendin atyre që duke mos qënë të qartë politikisht hedhin ickla. Bëje në mënyrën e vetme që di. Në stilin e vigjilencës proletare të kohës së kurvit, dhe ja ku humbjen e arrite.
Leri zagarët kundërshtarë të hedhin baltë pafund mbi liderin historik dhe familjen e Tij. Mos u merr me ta. Komunistat e qelbët, po i trazove nisin e merren ata me ty dhe të hapin telashe. Të nxjerrin të palarat me gruan, motrën, kushurirat. Të sajojnë një pseudonim të sigurimit të shtetit. Për shembull “Eskili”, meqënse edhe ti miu i kafenesë edhe Eskili i pavdekshëm të dy jeni humbësa të mëdhenj. Lëri pra të qetë djajtë t’i pushtojnë gazetat dhe televizionet me shpifje të neveritshme kundër pasionantit më të madh që ka njohur ky truall, dhe ke korrur një humbje të hatashme katastrofikisht të ndyrë.
Po e pe se fitorja po ta kërcënon humbjen dhe s’po di nga t’ja mbash, përdor kartën e fundit. Bëj ca dallavere, mblidh ca pare. Ik nga Shqipëria diku në perëndim. Gjeja anën merr një shtëpi me oborr, me basen, me të gjitha. Bëj gjithato selfie dhe foto me të ngrëna përpara. Nga parajsa e kullufitjes që ta zbulon keqas urinë e gjyshit, shqiptarëve që sipas teje s’kanë bukë të hanë, s’kanë zjarr të ngrohen, s’kanë korent të ndriçohen, tregoju sa mbrapa ka mbetur Shqipëria për faj të komunistave, dhe ke humbur.
Bëj çmos që partia të identifikohet si mbështetëse e Islamizmit radikal, xhamiave arabike kuadratike, femrave të mbuluara, dhe në përgjithësi mbrojtëse e identitetit shqiptar aziatik. Pa marrë parasysh lavirin e Prishtinës, muslimanë e kristianë, atdhetarët shqiptarë të gjitha kohërave kanë shkrirë jetët e tyre duke ekzaltuar identitetin shqiptar europian perëndimor. Lere ç’amanete kanë lënë ata budallenj. Ti je nisur për të humbur.
Nëse jo ti vetë por njerëzit e tu kanë vuajtur nëpër burgje apo kampe internimi, dhe kjo është e vetmja arësye pse ti kërkon privilegje dhe hiqesh i pakënaqur, nuk të lypset asnjë këshillë si të humbësh. Fatin tënd e ke vulosur vetë. Ke humbur pa u nisur.
Nëse je i përndjekur që ke vuajtur në lëkurën tënde, dhe tani kërkon si e si të kompensosh vitet e humbura, jo duke vazhduar jetën normalisht, por duke kopjuar pikpërpikë jetën e komunistave ultraliberalë, që të humbësh me sukses, ke nevojë për një këshillë të vockël, eja në vete sa më shpejt.
Je ish pronar. Nuk ta nin fare se në sistemin pluralist pushteti merret dhe ushtrohet me vota, votat duan parti, partitë kërkojnë elektorat, bërja për vete e elektoratit kërkon aftësi, talent, energji, dije. Je i pakënaqur. Llap lart e poshtë për ligjin 7501. Tek Katovica sheh të gjitha fatkeqësitë. Ulurin për mungesën e një partie vërtet të djathtë etj etj. Në këto kushte s’ke nevojë për asnjë këshillë, i humbur je.
Të mos votosh, apo votën ta shesësh, si mënyrat më të efektshme për të humbur, nuk t’i zura në gojë se u bënë kaq vite që je duke i përdorur me sukses të admirueshëm.
Të humbësh sa më shpesh dhe sa më thellë, kjo është e gjitha.
Po fitove, duhet përkushtim që ty të mungon, duhen sakrifica që ti s’je gati t’i bësh, ti dhe partia do katandiseni të vdekur të pakallur.
Po humbe, ti dhe partia jote do mbeteni të vdekur në shekuj.