Aktualitet

“Isha me faj që nuk linda një fëmijë”, Selvia: I thashë burrit shiko jetën tënde, ai…



Bëhu pjesë e Grupit Zyrtar të Opinion.al
>> KËTU <<
               Publikuar në : 15:20 - 16/10/22 |
Opi Nion

Selvia dhe Ziniu janë dy prindër që kanë ardhur të rrëfejnë historinë e tyre në “Ka Një Mesazh Për Ty”. Në këtë pjesë të programit “E diela shqiptare” në Tv Klan ata tregojnë si ka nisur jeta e tyre, një martesë e ardhur nga dashuria, e cila po shkonte mirë deri në 4 vitet e para. Por diçka nisi t’i mundonte, fakti që shtëpia e tyre nuk po bekohej dot nga zëri i një fëmije. Ndaj, nisin vizitat mjekësore, Tirana nisi të kthehej në itinerarin e tyre të rregullt, me shpresën për të marrë lajmin e shumëpritur.

Selvi: Erdhi puna na thanë pas 11 vjetëve, deri  në ‘90, mua ma hodhën fajin, unë isha fajtorja, sa herë vinim në Tiranë thoshim “hë se do marrim ndonjë lajm të mirë”, nuk e morëm kurrë.

Ardit Gjebrea: Po nuk është faj, ky koncepti “unë isha fajtorja” nuk shkon.

Selvi: Ta kuptojë edhe publiku, unë isha me faj që nuk linda një fëmijë. I them bashkëshortit, erdhëm në shtëpi, qetë ia thashë, s’ka problem, ti shiko jetën tënde, unë do shikoj jetën time. “Jo”, thotë, “nuk e bëj këtë gjë, do vazhdojmë jetën. Ti mos e ki problem”. Biseduam në shtëpi që ne do birësojmë një fëmijë. Po, dakord. Vajtëm në shtëpi dhe neve na thanë prindërit që “ne do të të lëmë një amanet”, tha nëna. Po, thashë. “Nuk është puna që ne s’e duam vëllain, Zininë ose ty e motrat. Fëmijë nuk do marrësh as te njerëzit e burrit, as te njerëzit e tu. Do shkosh ta marrësh në jetimore”, tha, “do birësosh një fëmijë, ta rritësh” tha, “dhe sevap të keqen nëna, do bëhet fëmijë kaluar yti”. Dhe shkuam.

Ardit Gjebrea: Ku shkuat?

Selvi: Në jetimoren e Vlorës.

Ardit Gjebrea: E kishit përcaktuar nëse do ishte një djalë ose një vajzë?

Selvi: Jo, jo, absolutisht. As djalë, të jetë risku jonë, çfarë të jetë.

Ardit Gjebrea: Çfarë ndodhi atje?

Selvi: Atje, sa u futëm në oborr, të gjithë fëmijët i kishin lënë se ishte një orar që të gjithë fëmijët kishin dalë në oborr. Ne u japim karamele, çokollata, na u afruan, madje u ulëm në një shesh atje poshtë, i puthëm të gjithë fëmijët, por unë për momentin thashë që s’mundem te këta fëmijë se janë të rritur, dhe unë desha një fëmijë që ta rris vetë, të jetë i vogël, ta ndiejë edhe ai dashurinë e respektin tonë./tvklan.al

 

 

 

Pas