Nga Dritan Laci
Pak ditë më parë statusi i një mjeku të njohur në facebook më ktheu vite pas, në një dhomë shumë të njohur në katin e dytë Hemodinamikës, në atë që në gjuhën e pacientëve njihet si ‘Gjashtëkatëshi’ në QSUT. Aty ku deri pak ditë më parë rrinte në heshtje dhoma e kyçur e Doktor Berishës, por që sot pas 25 vitesh, dikush në QSUT, ka vendosur t’ia heqë përfundimisht këtë status dhe ta kthejë në një dhomë pushimi për Hemodinamistët e rinj.
Por si ka qenë kjo dhomë në këto 25 vite pa doktorin?
Për ta risjellë në kujtesë, po rikthej një shkrim timin të tetë viteve më parë në këtë dhomë, botuar në të përditshmen “Korrieri”, ku asokohe punoja si gazetar.
Është reportazhi i parë dhe i vetëm që është bërë në këtë dhomë, ku për hir të së vërtetës, na u desh të prisnim shumë kohë në derën e kësaj dhome, pasi ishte e vështirë për të gjetur çelësat.
***
Dhoma “sekrete” e Berishës në QSUT
Dritan Laci, e shtunë 15 dhjetor 2008
Shtatëmbëdhjetë vjet më parë, doktori kardiolog Sali Berisha, doli nga dhoma e tij e mjekut në QSUT për tu zgjedhur pak orë më vonë Kryetar i partisë së parë opozitare në vend. Ai mbylli derën me çelës, mbase pa e ditur se nuk do të kthehej më kurrë në të njëjtën dhomë pune.
Pas shtatëmbëdhjetë vitesh dhoma e tij qëndron ende e kësaj dite e kyçur dhe askush nga mjekët apo personeli i QSUT-së nuk ka marrë guximin që të hyjë aty, për të kryer qoftë edhe një vizitë të vetme, a thua se presin që Doktori të kthehet sërish në dhomën nga ku iku atë shkurt të vitit 1991.
Ende edhe sot kolegët presin me shpresën se një ditë Doktori do të kthehet sërish në dhomën e tij të vogël të punës. Ai ka mbetur ende për kolegët, njeriu autoritar, i rreptë në punë por shumë i drejtë dhe me një vision zhvillimi për t’u pasur zili.
Edhe sot pas shumë e shumë vitesh të gjata mungese, mjekët kardiologë mbeten ende me shpresë se se një ditë, si ai fëmija plangprishës, Doktori do të kthehet në dashurinë e tij të vjetër, për të mbyllur karrierën e lënë në mes dy dekada më parë, kohë kur papritur këmbeu përparësen e mjekut me pardesynë bojëhimë të politikanit.
Edhe sot kur kanë kaluar shumë vite nga largimi nga puna, kolegët i qëndrojnë me bindje mendimit se dhoma e punës në të cilën ai aq shumë dha për zhvillimin e kardiologjisë shqiptare duhet të mbetet e paprekur.
Mendimet janë të ndryshme, por e vërteta është se dhoma e vogël në katin e dytë të shërbimit të Hemodinamikës, qendron e mbyllur prej shumë vitesh.
Dikush thotë se ka mbetur e mbyllur pasi nuk i plotëson kërkesat e kohës, ndërsa një tjetër hedh tezën se dhoma e Doktorit është lënë e paprekur për tu kthyer në një të ardhme jo të largët në “muze”. Por si do që të jetë e vërteta, ajo është dhoma e doktor Berishës, dhe si e tillë meriton një vëmendje të veçantë.
Megjithëse shumë pak e mirëmbajtur, ajo ruan edhe sot aparaturat me të cilat ka punuar Doktori, ku bien në sy aparaturat e larjes së filmit dhe ajo e kryerjes së koronografisë.
Profesor Artan Godo, thotë se e ka njohur profesorin e Kardiologjisë gjatë kohës së studimeve dhe më pas në fund të viteve ’70, kohë kur ai vetë nisi të punonte pranë laboratorit të Kateterizimit të Zemrës. Shefi i Shërbimit të Hemodinamikës në Qendrën Spitalore Universitare “Nënë Tereza” kujton se në klinikën e Kardiologjisë, doktor Saliu ishte një nga njerëzit më të spikatur ambicioz në punë dhe tepër kërkues, frymë zhvillimi të cilën ai mundohej ta përcillte edhe te të rinjtë.
“Ishte një njeri që kërkonte mjaft dhe në të njëjtën kohë jepte liri komunikimi për të gjithë ata studentë të cilët kërkonin të zhvilloheshin.
Në kohën që shërbimi i Hemodinamikës u drejtua nga profesor Sali Berisha, kardiologjia shqiptare pati suksese të rëndësishme. Gjatë kësaj periudhe u futën metoda nga më të përparuara, Njëra prej tyre ka qenë zgjerimi me ballon i valvulave të arteries që furnizon mushkërinë që për kohën ishte një operacion shumë i vështirë”
Ashti si edhe sot kur doktori qëndron në zyrë me orë të gjata, i tillë ishte edhe gjatë punës në klinikë. Kështu e mbajnë mend edhe kolegët të cilët pavarësisht bindjeve politike, mundohen gjithmonë të ndajnë Doktorin kardiolog nga ai politikan.
“Ka qenë tip autoritar, në kuptimin e kërkesës për punë. Por fare mirë me të mund të punohej në mënyrë të shkëlqyer. Ai ishte një model për të rinjtë, punonte me orë të zgjatuar dhe ishte i palodhur. Dy karakteristikat e tij ishin këmbëngulja dhe puna.”
Kështu thotë profesor Godo ndërsa e cilëson edhe sot një humbje të madhe për kardiologjinë largimin e Doktorit për tju përkushtuar politikës. Këtë mendim ka edhe kryeinfermierja e Konsultave të Spitalit Nr 1 Gjinovefa Nurka e cila thotë se ka pasur fatin të punojë për një periudhë të gjatë si infermiere në shërbimin e Hemodinamikës, në kohën që ky shërbim drejtohej nga Profesor Sali Berisha.
“Berisha mjek ishte një njeri i shkëlqyer që nuk i vjen më kardiologjisë shqiptare. Ishte shumë i kujdesshëm dhe i sjellshëm me pacientët. Ishte tip autoritar në punë. Punonte me orë të gjata. Por kishte edhe veti të tjera. Doktori nuk falte kollaj gabimet. Kishte për borxh që për një valium të dhënë gabim të sëmurëve, ti tërhiqte vëmendjen kolegëve”.
Si profesor Godo ashtu edhe kryeinfermierja Nurka, ndajnë bindjen e plotë se i vetmi vend ku Doktori mund të çlodhet i qetë është vetëm Kardiologjia, dashuria e tij e vjetër.
