Nga Desada Metaj-
Si asnjëherë më parë listat e kandidatëve për deputetë të shpallura në limitet kohore, nuk ngjallën interesin e zakonshëm në publik por dhe as u komentuan në kampin kundërshtar. PS dhe LSI, dy forcat kryesore që do të garojnë në zgjedhjet e qershorit e kaluan pa shumë kokëçarje politike listën e kandidatëve për deputetë duke e shndërruar këtë herë debatin për përzgjedhjen e emrave në një çështje thjesht brenda shtëpisë së tyre politike.
Edhe pse në formë interesante dhe me pompozitet të llogaritur sikur jemi në situatë normale politike, Edi Rama publikoi listën e kandidatëve duke i “vënë vizën” përfundimisht disa prej figurave emblematike të PS. Namik Dokle dhe Arta Dade nuk do të jenë më pjesë e Kuvendit të Shqipërisë e bashkë me ta jashtë parlamentit do të jenë edhe disa figura të tjera socialistesh, që pakënaqësinë apo tërheqjen nga kandidimi e kanë shprehur vetëm në rrjetet sociale.
Pas shumë vitesh në drejtimin e PS-së, Edi Rama me plot gojën mund ta konsiderojë sot Partinë Socialiste si një “prodhim” të vetin, ku veç Gramoz Ruçit, Erjon Braçes apo ndonjë tjetri, pjesa e mbetur janë tërësisht apo pjesërisht produkt i tij. Kjo u duk qartë edhe tek emrat e rinj të listës, personazhe që i kanë shërbyer me devotshmëri këtë 4 vjeçar dhe që sigurisht nuk janë kursyer në lëvdata në kufijtë e servilizimit edhe në publik.
Por ky duket të jetë shqetësimi më i vogël përballë faktit se tashmë PS veç simbolit dhe ndryshimit të ngjyrës nga e kuqe në diçka që ngjason me rozën është një parti ku në çdo qelizë shihet qartë vula e Edi Ramës. Aq e qartë është kjo sa askush brenda kësaj partie nuk pati qoftë dhe një reagim të vetëm për këto ndryshime. Sigurisht që Namik Dokle apo Arta Dade nuk e kanë “tapinë” e të qenurit deputetë të përjetshëm, por një pjesë e socialistëve mendojnë se në një parti të madhe ka vend dhe për ata që për shkak të moshës mund të mos jenë shumë aktivë. Por që sigurisht janë vlerë e shtuar më shume se disa ish-zyrtarë të pasuruar në 4 vjet apo fëmijë politikanësh që i thurin lavde Edi Ramës. Problemet që Dokle apo Dade mund t’i kenë sjellë këto 4 vjet Ramës janë të papërfillshme krahasuar me numrin e atyre deputetëve qe përfunduan nën hetim apo pas hekurave të burgut.
Por, është pikërisht ky sistem elektoral, i dashuri dhe i duhuri për partitë e këtij formati, ku kryetari me një letër format në dorë mund të shkruajë dhe të përzgjedhë deputetët që do të futen në parlament. Dhe kjo përzgjedhje si një proçes i padiskutuar në forume as dhe formalisht, aspak transparent dhe me dyshimin e legjitimitetit të zgjedhjeve që priten të zhvillohen i ka bërë memecë edhe ata pak zëra që mund të thonin diçka me shumë se recitimi i listave shumëemërore të printuara minutën e fundit në zyrën e Kryeministrit. Duke e zhveshur PS-së nga një vlerë e shtuar dhe deri diku e munguar në tregun politik shqiptar, debatin brenda partisë. Po ti bashkosh këtu mungesën e opozitës në zgjedhje të jep përshtypjen se ndodhesh në skenën e një teatri absurd ku të gjithë duken të kënaqur ndërkohë që kriza është ende këmbëkryq jo shumë larg zyrës së Kryeministrit. /Opinion.al
