Mikhail Gorbachev ishte udhëheqësi i fundit i Bashkimit Sovjetik, i cili nisi procesin e liberalizimit dhe reformave që do të sillnin edhe shpërbërjen e tij. Udhëheqësi i tetë dhe i fundit i Bashkimit Sovjetik, ai do të mbahet mend gjatë për rolin që luajti në shembjen e “Perdes së Hekurt”, që ndante Perëndimin dhe Lindjen.
Mikhail Sergeyevich Gorbachev lindi në vitin 1931 në një fshat të largët në jugperëndim të Rusisë, të quajtur Privolnoye, në kohën kur vendi sundohej nga Josef Stalin.
Edhe pse gjyshi i tij përqafoi ëndërrën e tufëzimit që kishte Stalini dhe formoi kooperativën e parë në fshat, uria që preku Bashkimin Sovjetik në vitet 1932-33 – ku vlerësohet se humbën jetën 5 milionë vetë – u ngulit thellë në mendjen e atij që do të merrte dekada më pas drejtimin e vendit.
Gjatë asaj periudhe humbën jetën dy xhaxhallarë dhe një hallë e Gorbachev, ndërsa të dy gjyshërit e tij u dërguan në gulagët famëkeq disa vite më vonë. Por kjo nuk e zmbrapsi përkushtimin e familjes së tij ndaj kauzës komuniste. Babai i Mikhail-it, Sergey, u nderua edhe me Urdhrin e Leninit në vitin 1948, pasi arriti të korrte mbi 800 mijë kg grurë.
Kjo bëri që Gorbachev të pranohej në Universitetin Shtetëror të Moskës në vitin 1950, ku studioi për drejtësi, por pa dhënë asnjë provim të vetëm. Aty njohu edhe bashkëshorten e ardhshme, Raisa, e cila u bë pedagoge e lëndës së filozofisë Marksiste-Leniniste, e më pas Zonjë e Parë e Bashkimit Sovjetik. Vajzën, Irina, e dërguan në një shkollë të zakonshme, duke anashkaluar shkollën e ngritur enkas për zyrtarët e Partisë.
Pas vdekjes së Stalinit në vitin 1953, heroi i ri i Gorbachev u bë Nikita Khrushchev, i cili konsiderohet edhe si reformatori i parë nga udhëheqësit sovjetikë. Në këtë proces, Gorbachev arriti të ngjiste me qetësi shkallët e zyrave politike. Kur drejtimin e vendit e mori Leonid Brezhnev, ai u emërua fillimisht si udhëheqës i krahinës së Stavropolit, e më pas u promovua si anëtar i Komitetit Qendror në vitin 1978.
Kur mori postin e Sekretarit të Përgjithshëm të Partisë Komuniste në vitin 1985, Gorbachev kishte mundësinë që të niste reformat që kishte në mendje, pa u shqetësuar për reagimin e fanatikëve në parti.
Përveç se kritikoi hapur krimet e Stalinit, ai ndërmori hapin e paprecedent të tërheqjes së trupave nga Afganistani në vitin 1988, 9 vite pas pushtimit të vendit. Pas “kryengritjeve” kundër komunizmit në Poloni, Çekosllovaki dhe Gjermaninë Lindore, Gorbachev refuzoi të dërgonte trupa për të ndërhyrë, edhe pse Kremlinit i lejohej një gjë e tillë. “Popujt sovjetikë duan demokraci të plotë dhe pa kushte”, tha ai në vitin 1988, duke iu përgjigjur reagimeve të ashpra të anëtarëve të vijës së ashpër në parti.
Takimi i tij i parë me Presidentin amerikan të kohës, Ronald Reagan, në vitin 1985 në Gjenevë, vendosi themelet e forcimit të marrëdhënieve mes Uashingtonit dhe Moskës dhe fundit të Luftës së Ftohtë.
Pas shkrirjes së Bashkimit Sovjetik, Gorbachev nuk u zhduk nga politika, edhe pse nuk ishte më aktiv. Në vitin 2016, ai kritikoi ashpër Presidentin Vladimir Putin, duke thënë se “drejtonte vendin me shokët e shkollës, dhe njerëzit me të cilët kishte luajtur futboll në lagje”. Por gjithashtu shprehu disa herë kritika ndaj Perëndimit, për përfshirjen në NATO të vendeve që dikur bënin pjesë në Traktatin e Varshavës, si Shqipëria, Polonia, etj.
