Nga Alteo HYSI
Gafat publike të Kryetares së Forumit Rinor Eurosocialist të Shqipërisë, Joleza Koka, ende e pakonfirmuar si e tillë me votë dhe garë, jo pa të drejtë u cilësuan si përçartje e saj që fëlliqnin forumin, partinë socialiste dhe personazhet që e shoqëronin në atë takim.
Dhe sigurisht që portalet tona nuk mund të mos merreshin me humorin dhe batutat që shkaktoi kjo luhatje publike në profilin e zonjushës Koka.
Përtej humorit, përtej batutave të ekzagjerura, do të doja të shkoja edhe përtej papjekurisë së Joleza Kokës, kur i justifikon gafat e saj, thjesht duke etiketuar të rinjtë që e kritikuan si “njerëz me mentalitet të vjetër”.
Mos e paragjykoni Jolezën, ajo nuk ka faj. Mos i thoni se “ka marrë mall”, se ajo është model. Mjaft e tallët dhe e trajtuat si të ishte kukull ekrani, se ajo mbart në vetvete një mesazh të fuqishëm, një klithje për rininë dhe shoqërinë shqiptare.
Joleza është modeli i asaj se si një forum rinor politik po e përjeton krizën e brendshme, atë të identitetit të humbur në përçartjen e një vajze që nuk e kupton dot përgjegjësinë që ia kanë komanduar, krizës për zgjedhje të lira, atë për garë, atë për meritokraci.
Për ta bërë më të qartë këtë, po i drejtohem drejtpërdrejtë Jolezës.
Jolezë, ti më njeh mirë.
Jemi njohur bashkë në kohën kur isha një gjimnazist naiv që mendonte se angazhimi rinor në politikë do të më bënte një qytetar më të mirë e më të devotshëm.
Por modeli yt dhe i të tjerëve si ti, më shkundën e më sollën me këmbë në tokë, për të kuptuar se formimi i vetes ishte më i rëndësishëm se sa të luftoja të rinjtë e vjetër si ti.
E konsideroj edhe sot në fakt politikën si mekanizmin që mund të ndryshojë jetë njerëzish, që mund t’u japë të rinjve shansin që me fuqinë e shumicës, të ngrejnë perspektivat e përbashkëta. Dhe FRESSH-i e kishte këtë qëllim të brendësuar, deri në një periudhë.
Ishte koha kur ti Jolezë, me inatin e një fëmije që donte me patjetër ta arrinte qëllimin, i lejove vetes të mikloheshe deri në pikën më të ulët të dinjitetit njerëzor.
E mban mend se sa “luaneshë” ke qënë në debatet publike të garës për kryetarin e FRESSH? E mban mend se ç’baltë, jargë, pështymë, e vrer, hodhe mbi kolegen tënde, Elisa Spiropalin, vetëm sepse ta kërkuan? Pa nisur ende rrugën, i le instiktet e tua të papjekurisë njerëzore, të të marrin më qafë.
Në fakt, ajo garë ku ti garove me pesë kandidatë të tjerë, do të mbahet mend si një dhe e vetmja brenda fressh-it.
Sepse ishte koha kur të rinjtë që i mbante ende gjallë fryma opozitare dhe shpresa për një shkëndijë ndryshimi, u bënë grusht për të të dhënë ty dhe të përkëdhelurve si ti, mësimin se forumi, partia, Shqipëria është e tyrja, jo e atyre që angazhimin në politikë e kanë të varur nën hijen e personave me ndikim.
Zgjedhja me votë plebishitare e Spiropalit ta theu hundën Jolezë, ty dhe çdokujt që mendon se të rinjtë, nëse kanë prindër miliarderë mund t’i ngresh lart, nëse flasin më shumë se ç’duhet, i “groposim”.
Dhe ti këtë bëre. Pas mbarimit të mandatit të Spiropalit, more në fund me emërim, atë që nuk kishe fituar me votë. E pushtuar nga kompleksiteti i inferioritetit, nga frika se ata që nuk janë me ty, mund të të rrezikonin vendin që more pa meritë si e komanduar, i përjashtove të gjithë të rinjtë që me punë e djersë kontribuan në fitoren e PS. Të rinjtë me qëllimin e pastër për të dhënë nga vetja, e ndoshta rritur brenda FRESSH, të kujtoj që i zëvendësove ose me mikeshat e tua, ose me të rinj servilë, përmes emërimeve dhe zgjedhjeve fiktive.
Nuk e them vetëm unë, e thanë ata, me revoltën e tyre në rrjetet sociale. Ashtu siç dje shprehën refuzimin për tu përfaqësuar nga një aktore komedie si ti.
Jolezë, gafën tënde unë e shoh si thirrje se ti nuk mundesh më të mbash barrën e të qënit edhe “kryetare”, edhe e mikluar, edhe menaxhere e rinisë, edhe e vetënënshtruar.
Çlirohu Jolezë, lëre veten të jetojë e shijojë bekimet e moshës. Je kaq e re për tu prangosur në kthetrat e një modeli të shëmtuar që ti vetë ke ngritur për të rinjtë e politikës, si specie parazitare që presin lëmoshën e deputetëve.
FRESSH-i është kaq fisnik Jolezë, ka patur dhe unë lutem që të ketë ende një energji të papërmbajtur njerëzore aty, sa duhet të ndiheshe me fat që e more (ndonëse me dhunë).
Duhet të ndihesh aq me fat, sa mos të zërë gjumi natën nga puna. Ty s’të zë gjumi, jo nga puna, por nga festat që të bëjnë të flasësh përçart.
Bëje Jolezë dhe jepi mundësi këtij forumi të marrë frymë lirisht, të organizohet demokratikisht, të kthehet nga modeli i “vajzave të babit” në modelin e para 2013, të të rinjve që ia dalin vetë.
Dhe mos ma harro këtë këshillë miqësore:
Njerëzit që marrin gjëra pa meritë, i gëzojnë pak këto suksese dhe për fatin e tyre të keq, nuk ngelen hiç në histori.
Alteo HYSI
