Zgjedhjet presidenciale të vitit 2009 në Iran u shndërruan në një masakër. Votat u manipuluan në favor të konservatorit Mahmoud Ahmadinejad dhe miliona njerëz dolën për të protestuar. Në një rrugë me dymbëdhjetë korsi dhe dhjetë kilometra e gjatë- iranianët bërtisnin emrin që kishin zgjedhur në kutinë e votimit: “Moussavi, Mousavi”.
Një energji e fuqishme dhe paqësore u ngrit nga turma. Më bëri të shtrëngoja fytin. Nuk kisha parë kurrë diçka kaq entuziaste, as më parë dhe as që atëherë. Vetëm atë ditë duhet të kenë qenë të paktën dy milionë pjesëmarrës. Ata e quajtën protestën “Vala e Gjelbër “, në nder të ngjyrës së Islamit, dhe ishte momenti i fundit në të cilin Republika Islamike mund të ruante legjitimitetin popullor. Protestuesit nuk po kërkonin të bëheshin pro-amerikanë ose të hiqnin dorë nga pavarësia. Shumë madje favorizonin një hierarki civile-fetare. Por ata donin të kishin një fjalë në të ardhmen e vendit dhe të respektoheshin.
Në vend të kësaj, sistemi i ajatollahëve i shtypi ata. Marshimet u sulmuan nga bandat e banditëve me motoçikleta. Mijëra u vranë dhe u arrestuan. Dënimet me vdekje ishin të neveritshme. Personat me ndikim që tani gjallërojnë rrjetën e diasporës ikën nga vendi në ato javë. Moussavi, ishte ende i burgosur në shtëpi.
Personi që organizoi mashtrimin dhe koordinoi represionin ishte një klerik në të dyzetat. Ai e transformoi seksionin e të rinjve të Gardës Revolucionare në makinën e brendshme të represionit që ne e njohim sot si Basij. Ai mbante çallmën e zezë, e cila u jepej vetëm atyre që pretendonin prejardhje gjaku (të vërtetë ose të supozuar) të Profetit. Emri i tij ishte Mojtaba Hosseini Khamenei. Ai ishte djali i dytë i Udhëheqësit Suprem Ali Khamenei .
Shtatëmbëdhjetë vjet më vonë, mbrëmë, ai burrë zuri vendin e të atit në krye të Republikës Islamike. Ai është pasardhësi. Me këtë emërim, Republika humbet edhe hipokrizinë e emrit të saj. Njeriu që kishte ndihmuar në shpërfytyrimin e Republikës në një diktaturë, tani e transformon atë në një diktaturë të trashëgueshme. Babai i tij punoi mirë për t’i hapur rrugën. Ai e centralizoi pushtetin, i dha atij kontrollin e konglomerateve të mëdha ekonomike. Mojtaba Khamenei thuhet se kontrollon 40% të të gjithë ekonomisë kombëtare. Garda Revolucionare është besnike ndaj tij. Basij mbetet një fortesë. Nëse Donald Trump shpresonte se një njeri më i urtë do të ishte në pushtet pas vdekjes së Ajatollahut të vjetër, ai u zhgënjye. Me Mojtabën, asgjë në Iran nuk mund të ndryshojë.
Ashtu si i ati në kohën e tij, trashëgimtari 56-vjeçar duhet të promovohet automatikisht në rangun e ajatollahit për të zënë vendin. Ai studioi teologji në seminaret e Qomit, por ende i mungon ekspertiza e nevojshme fetare. Nuk ka rëndësi. Ai është mësuar të injorojë rregullat . Ai ka probleme më serioze përpara: luftën, kundërshtimin e brendshëm, krizën ekonomike, rrezikun e vrasjes.
Vetë procesi i emërimit është ende një mister. Presidenti Masoud Pezeshkian njoftoi të dielën se pasardhësi i tij do të mbërrinte “edhe brenda dy ose tre ditësh”. Ai e mbajti fjalën. Ai arriti të përçonte përshtypjen se sistemi po qëndron, duke qeverisur pavarësisht se nuk ka mbrojtje ajrore dhe spiunë që kanë infiltruar rrjetin. SHBA-të dhe Izraeli u përpoqën të parandalonin zgjedhjet. Të hënën, selia e Asamblesë së Ekspertëve, lloji i Gjykatës Kushtetuese që supozohej të zgjidhte pasardhësin e tij, u shkatërrua në Teheran. Dje, një zyrë e Asamblesë në Qom u shemb, si dhe një ndërtesë në Teheran ku, thanë izraelitët, “takimi për të zgjedhur zëvendësuesin e Ali Khameneit ishte duke u zhvilluar”. Ata gaboheshin. Por gjuetia për Mojtabën, mund të jemi të sigurt, vazhdon./Corriere della Sera
