shqiptarët përfaqësohen denjësisht në botë, vetëm me artistë dhe sportistë, me siguri nuk e njeh Ediola Pashollarin, shqiptaren që udhëheq Asamblenë Botërore të Rinisë.
Ajo është arsimuar jashtë Shqipërisë, kq tre master, në Administrim Biznes, Shkenca politike, dhe Enterpreurship. Ediola ka studiuar në Angli e Amerikë dhe jeton në Malajzi.
Përveç cv-së akademike, Ediola gëzon dhe aftësitë e një drejtueseje të shkëlqyer dhe vlereësohet për punën e saj, në gjithë botën. Por nuk ka asnje grimcë vetkënaqësie apo arrogance nga ato që shoqërojnë mimikat e politikanëve tanë lokalë. Ajo është nje histori suksesi ndërkombëtar, por kur të tregon, të duket sikur njihesh prej vitesh, pasi thjeshtësia dhe modestia që e karakterizojnë , të bëjnë të ndihesh rehat me të dhe ambjentin që ajo përfaqeson.
Jeni e vetmja shqiptare që udhëheq Asamblenë Botërore të Rinisë. Si nisi ky rrugëtim i jashtëzakonshem i nje vajze shqiptare?
Ky rrugëtim ka nisur në vitin 1999, kur kontribuoja si vullnetare në Asamblenë e Përgjithshme Botërore të Rinisë. Në vitin 2006, më ofrohet mundësia të jem zëvendës Sekretare e Përgjithshme pranë kësaj Organizate, e pak më vonë pastaj mora drejtimin e nje organizate kaq të madhe, qe në fokus ka rininë dhe të drejtat e saj.
Jeni gjatë gjithë kohës nëpër udhëtime, sa në njërin vend të botës në tjetrin. Ju pëlqen kjo jetë kaq intensive që bëni?
E adhuroj këtë stil jete që kam. E them shumë sinqerisht që puna ime është motiv në vete, dhe një kënaqësi e veçantë, sepse unë nuk hartoj vetëm programe, por ndryshoj ligje dhe politika.
Ky është misioni im, të jem në dobi të të rinjve e të mbroj interesat e tyre duke i përmirësuar cdo ditë.
– Deklarata e fjalimet që mbani janë të shumtë, pasi renditeni në listën e personaliteteve në botë. Ka një fjalim që bën diferencën për ju?
Do veçoja fjalimin tim të parë në Kinë, pasi kam qënë nismëtarja e parë që kam bërë të mundur prezantimin e ‘Enterpreneurship-it’ e më pas ky fjalim i imi u bë dhe lënde nëpër disa shkolla. Megjithatë, cdo fjalë ka vlerën e tij.
– Si është bashkëpunimi me Shqipërinë , përsa i përket fushës tuaj? Ka interes nga Shqipëria, të përfshihen në programet që hartohen prej jush?
Bashkëpunim i kënaqshëm. Këtu theksoj organizimin që bëmë në vitin 2014, të Asamblesë së Përgjithshme, ku të gjithë delegatët dolën të kënaqur. E për mua ishte gëzim, sepse isha në vëndin tim, e ashtu siç doja të shkonin gjërat, ashtu shkuan.
Kudo ku shkoni përfaqësoni dhe Shqipërinë, si ju bën kjo të ndiheni?
Gjithmonë krenare me zemër e me shpirt. Çdo dokument i imi, cdo gjë e imja qoftë në zyrë apo në takime e fjalime, mban kudo dhe gjithmonë flamurin shqiptar.
– Nderkohë, vendbanimin e keni në Malajzi, një shtet jo shumë i njohur për shqiptarët.
Unë udhëtoj shumë, me shumë se në Malajzi, gjendem sa në një vend në tjetrin të botës. Kam një valixhe gjithmonë pranë, për udhëtimin e radhës. Po, si vendbanim është Malajzia, sepse aty kemi dhe Qendrën e Organizatës. Jam ambientuar, vend i bukur, por unë kohën e shpenzoj në zyrë më shumë, dhe nuk e ndiej shumë këtë vend që ka kulturë krejtësisht ndryshe nga vendi ynë.
– Kujt ia dedikon gjithë këtë sukses?
Njeriut më intelektual që kam njohur në jetë, modelit më të denjë të vetes sime, atij njeriu që gjithmonë e ka pasur një përgjigje e alternativë B për mua, dhe gjithmonë më ka lënë t’i bëj vete zgjedhjet e mia dhe t’i marr vetë vendimet e mia. Ai është im atë, i cili më mungon aq shumë, sa asgjë nuk e mbush boshllëkun e tij. Ai ishte gjithçka për mua, mentori im, gjykuesi e mbështetësi kryesor i karrierës sime, pasi unë i besoja symbyllur shijes e kapacitetit që ai kishte./ dritare.net
