Kreu i Fondit Shqiptaro-Amerikan të Zhvillimit Michael Granoff ka qenë këtë të hënë në një intervistë përballë gazetarit Blendi Fevziu.
Në rrëfimin e tij, Granoff ka treguar se vizitën e parë në Shqipëri e ka patur që në vitin 1995, kohë kur Fondi Shqiptaro-Amerikan i zhvillimit u krijua nga Presidenti Klinton.
Granoff tha ndër të tjera, se vlera e investimeve të tyre në Shqipëri në thuajse 30 vite është 300 milion dollarë.
Pjesë nga intervista
Fevziu: Si u përfshitë në Shqipëri në atë kohë, në 1995?
G: Në fund të komunizmit, Shtetet e Bashkuara mendonin se si mund të ndihmojnë vendet lindore post komuniste që të zhvillojnë sektorin e ekonomisë private dhe vendosen se gjëja më e mirë që mund të bënin ishte ti ndihmonin këto shtete të zhvillonin ekonominë e tyre. Shtetet e Bashkuara zhvilluan fondet e kapitalit privat në shumë prej atyre shteteve por u përpoqën që ta bënin në mënyra të ndryshme. Ranë dakord se Presidenti i Shteteve të Bashkuara do të emëronte bordet e këtyre fondeve.
B: Ka qenë Bill Clinton-i në atë kohë?
G: Bill Clinton-i.
B: Apo George Bush-i?
G: Në rastin tim ka qenë Bill Clinton-i. Fondi i parë u krijua në Poloni nga President i Bush i parë. Fondi shqiptar u krijua nga Presidenti Clinton.
B: Ka qenë diku te 30 milion dollarë?
G: 30 milion dollarë. Fiks.
B: Udhëhiqej nga Domenick Scaglione.
G: Domenick ishte kryetari i parë. Ideja ishte se ne do te kishim liri totale për tu përpjekur të investojmë në gjëra të ndryshme, të përpiqemi të investojmë në zhvillimin e sektorit privat, për sa kohë që ne zbatonim rregullore të caktuara.
B: Ju punonit si një ndërmarrje private dhe përpiqet të zhvillonit bizneset dhe ekonominë e këtij vendi.
G: Arsyeja ishte sepse ne mendonin se një prej gjërave më të rëndësishme që mund të bënim ishte të vërtetonim se mund të jeni të suksesshëm ekonomikisht këtu në një mënyrë të sinqertë dhe transparente. Nëse mund të tregonin që në një mënyrë, kapitalizmi mund të funksionojë në Shqipëri, ai model do të jetë ndoshta më i fuqishëm për të ndihmuar Shqipërinë në zhvillimin e ekonomisë së saj, në vend që të jepnim para në mënyrë të drejtpërdrejt.
B: Po, absolutisht. Ju filluat me fonde federale prej 30 milion dollarësh nga Shtetet e Bashkuara.
G: 30 milion dollarë.
B: 30 milion dollarë. Sa para janë në gjendje tani?
G: Nëse mblidhni gjithçka që kemi bërë ndër vite, shkon diku te 300 milion dollarë.
B: 300 milion dollarë?
G: 300 milion dollarë.
B: Në 30 vite.
G: Dhe përpara pak vitesh i kthyem gjysmën e 30 milionave fillestare Shteteve të Bashkuara.
B: Pra, ju duhet të merreni edhe gjysmën tjetër?
G: Pakti që u arrit për të gjitha këto fondet ishte se do të kthenin pas gjysmën e grandit fillestar, në rastin tonë 15 milion dollarë. Më pas dakordësuam se do të mbanim gjysmën e mbetur plus fitimet e ndryshme dhe do të krijonim një fondacion i cili do të jetë i përhershëm në vend që të përpiqemi të promovojmë ato objektive zhvillimore të sektorit privat që Fondi përpiqej të promovonte.
B: Nëse do isha një qytetar i thjesht i cili do ju pyeste se cilat janë projektet më të rëndësishme me të cilat është përfshirë Fondi Shqiptaro-Amerikan, çfarë do më thoshit?
G: Nëse do të ishit një qytetar shqiptar, do e kishit të vështirë të mos prekeshit nga ajo që ne kemi bërë. Nëse shkoni në aeroport, do të shikonit se ne kemi ndihmuar në ndërtimin e aeroportit Nënë Tereza, nëse shkoni në bankë dhe shkoni te bankomati me një kartë…
B: Jeni ende pjesë e aeroportit?
G: Jo. Ne thuajse jemi te vetëm pjesa ku japim para. Gjatë kohës së Fondit, nëse do të shkonit në aeroport, ne ndihmuan në ndërtimin e aeroportit, nëse keni kartë bankomati, banka jonë e revolucionarizojë sektorin bankar. Sot, nëse keni kartë identiteti apo pasaportë, kompani që ne krijuam prodhon këto karta identiteti dhe pasaporta.
B: Jeni të pranishëm të gjitha këto kompani?
G: Ne i nisëm ato.
B: Ju i nisët këto kompani. Një prej diskutimeve në fund gushti, fillim shtatori ka qenë pjesëmarrja juaj në projektin e menaxhimit të Butrintit. Pse doni të merrni pjesë në projektin e Butrintit dhe cila është filozofia juaj për këto punë?
G: Është e rëndësishme të bëjmë dallimin midis punës së Fondit, i cili përpiqej të investonte në kompani fitimprurëse dhe çfarë bëmë me fitimet. 100% e fitimeve të Fondit shkuan te ky Fondacion. E gjithë puna e Fondacionit është të jap parë. Vetëm me këtë merremi. Me filantropi dhe filantropi të qëndrueshme. Një prej katër fushave të punës të fondacionit është trashëgimia kulturore./Opinion.al
