Nga Reldar Dedaj
Zgjedhjet në Dibër zbuluan dy rreziqe. Së pari, fatkeqësisht, një opozitë që ende nuk po ngjallë shpresë, siç edhe e tregoi rezultati i thellë i humbjes së zgjedhjeve për kryetar Bashkie në Dibër. Më pas, një luftë e brendshme, ku e gjithë struktura e ‘analizës’ duket se është dalja sheshit e pakënqësive të brendshme, e kundërshtive të heshtura dhe e luftës për të bërë ‘rokada’ në qeverisjen e partisë.
Lulzim Basha nëse do të kishte braktisur qëndrimin e vet pohues, të pandryshueshëm, rreth vlerave që duhet të skicojnë opozitën dhe partinë e tij, duke mosnjohur realitetin e fakteve, atëherë duhet të kenë të gjithë të drejtën e Zotit për ta vendosur në një pozitë të vështirë.
Në vend të kësaj, Basha zgjodhi të përfaqësojë çdo risi, çdo vlerë që ka PD brenda saj, për të dalë me një alternativë jo thjesht etike nga pikëpamja morale, njerëzore, por profesionale në zgjedhjet e fundit në Dibër. Mirëpo edhe kjo mënyrë e të skicuarit të vetvetes, duket se e hodhi PD-në në një disfatë.
Menjëherë, pa pritur të pushojë stuhia, deputeti Eduard Selami, i vetëquajtur “amerikani në PD” ka deklaruar vranët, se “duhet një analizë e qartë”. Fjalë të cilat, në të shumtën e rasteve, gjithmonë janë thënë në kohën kur kërkohet të sakrifikohet dikush. Kësaj radhe, sipas mediave, kërkohet të vihet në ‘kamare’ koka e kreut të PD-së, Lulzim Basha.
I dyti në radhë, është deputeti Patozi, analiza e të dytit shpeshherë duket më e përmbajtur. Ish kreu i Grupit Parlamentar në PD, është shprehur: “PD duhet t’i gjejë shkaqet e humbjes brenda vetvetes”.
E treta, si për të përmbyllur trekëndëshin, është deputetja Majlinda Bregu. Ish ministrja në qeverinë e PD-së, ka deklaruar me të madhe se faji i humbjes është i kryetarit të PD-së, Basha.
Analiza se si po zhvillohet në PD, lë përshtypjen, më tepër sesa një analizë e ftohtë, është një luftë e brendshme për pushtet brenda një partie që me shumë gjasa, nuk duket se ka humbur busullën.
Pavarësisht nga fakti se Dibra, për shumë arsye, ka qenë një bastion i së djathtës, si pasojë e shumë pushkatimeve nga regjimi komunist dhe dhjetra familjeve të përsekutuara, ajo nuk mund të ishte një kështjellë prej rëre. Shtoi gjithë kësaj, edhe skandalin seksual të ish kryetarit të Bashkisë, Shukri Xhelili, humbja dukej si një mision i pamundur.
Këto dhe plot argumente të tjerë i bënë Demokratët të mendojnë se “betejën në Dibër e kishin të fituar”. Mirëpo ndodhi krejt e kundërta. Partia Demokratike humbi “përmes entuziazmit” dhe përllogaritjeve të fitores. Kaq e thjeshtë është historia e një partie, që humbja nuk është mëkat i vetëm i kryetarit.
