Tema e bisedës sonte në Opinion është Shqipëri-Greqi dhe çështja çame. I ftuar në “Opinion” drejtori i arkivave Ardit Bido. Por si u dëbuan shqiptarët nga Çamëria?
“Dëbimi nuk ishte qëllim më vetvete. Qëllimi ishte ç’rrënjosja e elementit shqiptar nga ajo zonë. Dhe për këtë unë do tju citoj një element të shtetit grek të xhandarmërisë të vitit 1937 ku thotë që “Në zonën e Çamërisë nga Preveza deri në kufi janë 27 fshatra myslimane shqiptare, 52 fshatra shqipfolëse ortodokse dhe 35 fshatra greke. Pra kemi të bëjmë me një rrajon që në shumicë dërrmuese ishte shqiptare. Qëllimi i 1944 nuk ishte dëbimi i shqiptarëve myslimanë. Do ta kap nga data 27 qershor që është dita e Genocidit ndaj popullsisë çame shqiptare. Çfarë ndodhi? Hynë trupat rezerviste të Zervës në Paramithi, ç’rrënjosën dy familjet më të mëdha, Muhedini dhe Hasani. Familja Muhedini kishte kryetarin e Këshillit të Bashkisë të Paramithisë që ishte nga familja e tyre. Popullsia e Paramithisë në atë kohë ishte diku te 3 mijë banorë. Pra vranë masivosht këto familje dhe të tjerët dhe vranë, tërhoqën zvarrë në mes të qytetit Spiro Çollukën, Thoma Çollukën dhe Jani Sharrën dhe i lanë tre ditë të varur në qytet. Qëllimi ishte popullsia myslimane shqiptare të ikte, popullsia ortodoksë shqiptare të tmerrohej dhe të heshte. Atje u vranë elita politike dhe fetare e myslimanëve. Napoleon Zerva e kishte të përmendur që në vitet ’30 që “Ne duhet ta dëbojmë atë popullsi..” Ne nuk kemi argumentim të Napoleon Zervës se pse e ndërrmori këtë akt, por kemi një argumentim të mëvonshëm të shtetoit grek, që ata u vranë se ishin bashkëpunëtorë të fashizmit. Dhe kush u vranë? U vranë ushtarë të ELAS-it, batalioni “Ali Demi” në kuadër të ushtrisë greke , ishte batalioni “Çamëria” në kuadër të Ushtrisë Nacional Çlirimtare greke që ishin të përbërë nga ushtarë shqiptarë myslimanë dhe ortodoksë”
