Përmbledhje e eventeve kryesore në klubet e Tiranës në fundjavën që lamë pas.
Nga Albatros Rexhaj-
Dimri po afrohet!
Por, në Tiranë, kjo nuk është ndonjë gjë e keqe, sidomos nëse je dikush (si puna ime) që ka dëshirë tërë kohën të vërdalloset!
Çuditërisht, dimri e gjallëron jetën e natës në Tiranë. Në kohën kur instinktet natyrore sugjerojnë që duhet të rrimë buzë kaloriferëve, klubet e Tiranës na ftojnë që të kërkojmë të ngrohtin e zemrës e të shpirtit, me mesazhin që të ftohtit t’i shmangemi duke u kënaqur dhe duke u shoqëruar. Dhe shenjat e para na dëftojnë që kjo vjeshtë dhe dimri që po troket do të jetë një sezon i bukur, natyrisht për të gjithë ata që ndjehen se pos shtëpisë së vet kanë edhe një shtëpi të dytë, atë në klub.
Fundjavën që lamë pas e nisa në Llollipop, të premten në mbrëmje. Jo për shkak se gjendet në bllok dhe është shumë më i qasshëm se shumica e klubeve të tjera, por për shkak se për mua, por edhe për shumë të tjerë, në mesin e klubeve, Lollipop simbolizon “dashurinë e parë”. Të premten në mbrëmje, Lollipopi mblodhi shumë adhurues të ritmeve dhe kërcimeve latine, pasi që aty u tubuan nxënësit e një pjesë të mirë të shkollave të kërcimit latin që kërcyen deri në ora 1 pas mesnate. Për natyrën e mbrëmjeve në Lollipop kjo ishte një përvojë ndryshe dhe mjaft intriguese. Më pas, qejfi vazhdoi deri në mëngjes me ritmet e DJ Willy Williams nga Franca, i njohur për hitet e tij “Ego” dhe “Paris”.
Te Folie Terrace ishte Mc Kresha dhe Lyrical Son që (dhe kjo nuk është befasi) si me buton ngritën temperaturën në klub. Mc Kresha e dëshmoi edhe njëherë se është një artist që e ndjen ritmin e shpirtit të publikut dhe se ai këndon sepse ka diçka për të thënë, edhe atëherë kur paguhet për këtë gjë. Kresha ishte një gjetje shumë e mirë nga Folie dhe një shenjë që tregon se te Folie ky sezon do të jetë diçka më i ngrohtë se i kaluari.
Adhuruesit e një muzike më ritme më tradicionale e gjeten veten të klubi Magic4 Tabu ku performuan Gëzim Nika dhe Alberie Hadërgjonaj. Personalisht, ky tip muzike nuk më tërheq (pos në dasma), por gjithsesi që të dy artistët e mëdhenj demonstruan edhe njëherë se dinë të ndezin zemrat e publikut. Si përfundim, e premtja mbrëma në Magic4 Tabu ishte një mbrëmje goxha interesante.
Klubi më i ri latin në metropol, La Rosa Negra, organizoi një workshop për të mësuar Kizomba, kërcimi më sensual i ditëve të sotme, dhe më pas gjithçka vazhdoi me tingujt e DJ Mwami, një emër jo pak i njohur për adhuruesit e tingujve latinë. La Rosa Negra padyshim është një klub simpatik, por akoma ka nevojë të investojë në krijimin e një ambienti më të ngrohtë, mbase me më të hareshëm. Gjithsesi, La Rosa Negra është një klub ku ia vlen të “humbësh rrugën” kohë pas kohe.
Adhuruesit e mbrëmjeve pak më të qeta, të premten e të shtunën në mbrëmje, e gjeten veten e tyre në Padam duke dëgjuar tingujt e muzikës jazz me këngëtarët Marsela Cibukaj, Vikena Kamenica dhe Kamela Islamaj. Dy mbrëmje shumë simpatike, me muzikë të përzgjedhur me shumë shije dhe shoqëri të mirë. E bukura e fundjavës që shkoi ishte se mbrëmjen e parë pas martesës, Princi Leka dhe princesha e re e kaluan pikërisht në Padam dhe kjo nuk ka ndodhur rastësisht. Padam ka diçka aristokratike në strukturën e vet, por e bukura është se këtë nuk e shpreh më teprime. Padam më pëlqen për nga mundësia që krijon për të zhvilluar bisedë dhe (njëkohësisht) për të dëgjuar muzikë, pastaj shërbimi është i mirë dhe me shumë klas, por nuk më pëlqen që ndonjëherë të krijohet përshtypja se je paksa nën vëzhgim. Sigurisht se e tëra nuk është gjë tjetër veçse shprehje e një kujdesi të mbitheksuar nga ana e stafit, por kam përshtypjen se klientëve nuk do t’u bënte keq një nuancë privatësie. Një gjë tjetër që më pëlqen te Padam është fakti se të mërkurave në mbrëmje, në një atmosferë modeste por të ngrohtë, tubohen adhuruesit e kërcimeve latine dhe thjesht bëjnë kokrrën e qejfit.
Garage Pub, klubi i frymës së viteve të 60-ta dhe për mendimin tim mbase klubi i vetëm me potencialin që të krijojë atmosferë të ngjashme me atë të klubeve diskrete të metropoleve evropiane, të shtunën kishte Venera Lumanin dhe Lind Islamin, të ndjekur në ritëm nga Klodi Hidra. Dashuria e këtyre dyve pasqyrohet edhe në muzikën që ata bëjnë dhe diçka nga kjo ngrohtësi e tyre, shumë e veçantë në diskrecionin e vet, kalon edhe te ne. Menaxhmenti i Garage Pub mund të mos pajtohet, por mbrëmja e së shtunës më pëlqeu edhe për faktin se nuk kishte shumë rrëmujë. Një mbrëmje e këndshme me muzikë të bukur dhe shumë mundësi për të kërcyer. Për të gjithë ata që synojnë ta zbardhin mëngjesin, Garage Pub definitivisht është një stacion i duhur për të ngrohur gjakun dhe për të trazuar adrenalinën para se të vazhdohet diku tjetër.
Ardhja e rock grupit ikonë “Elita 5”, për hapjen e sezonit dimëror te Rockstock Tirana, që mblodhi afër 500 adhurues të muzikës rock dhe pop, për mua, padyshim se ishte piku i të gjitha eventeve për fundjavën që shkoi. Të dëgjosh Elita 5 është një mundësi unike për të vjedhur diçka nga shpirti rinor që ky grup projekton nëpërmjet muzikës që bën. Skena e Rockstock Tirana u kthye në një mekanizëm pompimi të adrenalinës së bukur për të gjithë ata që refuzojnë të plaken dhe për të gjithë të tjerët që janë të bindur se muzika rock i bën të ndihen më të mëdhenj. Nuk ka dyshim se Rockstock Tirana është një vend ku secili duhet ta shkojë, një vend që mua më pëlqen për frymën e një rezistence artistike që pasqyron, por, kam përshtypjen se, si frymë menaxhimi, ka nevojë për më pak formalizëm dhe më tepër shpirt dhe dorë të lirë.
E premtja dhe e shtuna që po vjen japin shenja të një fundjave edhe më dinamike. Te Rockstock do të jetë Aleksandër Gjoka, te Folie do të jetë Noizy, te Lolipop ka hip hop night me Dj PM, te Magic4 Tabu do të jetë Ermal Fejzullahu, te Garage Pub do të jetë Tiri, fituesi i edicionit të pestë të Voice of Albania, ndërkaq Vikena, Kamela dhe Marsela do të jenë përsëri te Padami.
Për këtë fundjavë, parashikuesit e motit flasin për netë të freskëta dhe me shi, por, pavarësisht kësaj, në Tiranë, kjo e premte dhe e shtunë në mbrëmje do të jenë mjaftueshëm të këndshme, me një vend të ngrohtë, diku në metropol, për gjithsecilin që nuk do të rri në shtëpi.
(Ky reflektim është krejtësisht personal)
*Shkruar për Opinion.al
