Dritan Laci
Në një ditë pushimi, kur nuk ke nge të dëgjosh për hallet e panumërta që sjell dita në Shqipëri, një mesozonjë më zgjoi kërshërinë me një ndodhi brenda familjes së saj që në dukje ngjante të ishte e zakonshme për një familje shqiptare, por që duke u zbardhur niste edhe të shpërfaqte modelin e një shoqërie e cila mendueshëm të krijon bindjen se edhe e ardhmja duket e kapur nga metastazat e fitimit të mirave materiale pa punuar, por edhe me atë se çfarë modeli përfaqëson sot Drejtësia në Shqipëri dhe se si ky model është qelbëzuar që në filiz.
Historia ishte shumë e thjeshtë. Vajza e mesozonjës është studente në vitin e parë në Drejtësi. Një ditë ndërsa ishte kthyer në shtëpi kishte paraqitur një kërkesë, e cila prindërve u ishte dukur e tepruar për financat e tyre të brishta. Kishte kërkuar ti blinin një Iphone të fundit sepse ndihej shumë e turpëruar përpara shokëve dhe shoqeve të saj të kursit të Drejtësisë që telefoni i saj ishte model i vjetëruar.
Por kjo nuk kishte qenë e vetmja kërkesë. Kishte kërkuar edhe një çantë të shtrenjtë pasi shoqet e saj të kursit të Drejtësisë vinin me çanta firmato në fakultet.
I kuriozuar pa masë nga biseda, vendosa të investigohesha se cila ishte përbërja e klasës shoqërore, nga ku vinin shokët dhe shoqet e vajzës së mesozonjës.
Dhe mësova që ishin fëmijë, djem dhe vajza gjyqtarësh dhe prokurorësh, pothuaj të sapodalë nga adoleshenca, të cilët nuk kanë punuar asnjë ditë të jetës së tyre, të cilët do të jenë me shumë gjasa e nesërmja e drejtësisë në vend.
Djem dhe vajza të cilët përshfaqin një luks të tillë, pa i thënë njëherë mirëmëngjes punës në jetën e tyre. Dhe ndërsa mesozonja vazhdonte, befas mu kujtua Rainer Deville, shef i Euralius për Shqipërinë, që disa ditë më parë, ndërsa fliste për korrupsionin masiv në Drejtësi thoshte: “Të heqim gjyqtarët e vjetër të korruptuar dhe ti zëvendësojmë me të rinj”.
Normalisht që pas bisedës që dëgjova, pyetja që i drejtova vetes është: “Ok do ti zëvendësojmë. Janë të korruptuar dhe duhet të ikin. Por çfarë modeli kemi mbjellë në këto 25 vite. Nëse një i ri i cili është ende në bankat e Drejtësisë dhe aspiron një ditë të jetë pjesë e Drejtësisë së madhe, vishet dhe modifikohet me sende të çmuara, pa punuar një ditë, a do të pranojë ai nesër të jetë një rrogëtar i bindur i Drejtësisë?
Kjo ndoshta është një pyetje subjektive në thelb, por modeli është “share”. Është “share” që kur e marrim në familje. Që te ajo edukata që marrim në fëmini dhe të cilën e përcjellim edhe në të rriturit tonë.
A duhet ta rregullojmë që këtu drejtësinë, që nga bankat e fakultetit?
Nëse sot kemi të rinj që aspirojnë të bëhen gjykatës, prokurorë, avokatë etj, dhe që shkojnë në bankat e shkollës me telefona luksozë, çanta firmato, makina të tipit të fundit, çfarë do të presim nesër nga kjo drejtësi?
