Politikat liberale të drogës nga Holanda janë përshëndetur, por bandat e krimit të dominuar nga emigrantët po përfitojnë nga kriza e një “shoqërie paralele të mafies”. Megjithatë, ata nuk janë të vetmit që krijuan këtë krizë.
Një raport nga bashkësia e policisë holandeze bazuar në intervistat me 400 dedektivë, publikuar javën e shkuar, lexohet më pas jo si një plan për të luftuar krimin, por më tepër një koncesion disfate.
Të intervistuarit shkruanin: “Në 25 vjet, kam parë tregtarët e vegjël të rriten tek biznesmenët e mëdhenj me investitorë të respektuar [dhe] lidhje politike.”
“Pesë vjet më parë një vrasës i kontraktuar do të kushtonte 50,000 €, tani mund të gjendet për 5,000 €. Është furnizim dhe kërkesë”.
“Holanda është bërë një shtet narkotik në tre dekadat e fundit. Ne nuk e shohim atë që të mbetet e padukshme, por “nëntokësorja” është në rritje. “
Bashkimi kërkon marrjen e menjëhershme të 2,000 oficerëve, duke deklaruar se oficerët po shpenzojnë 80 për qind të kohës së tyre duke iu përgjigjur raporteve të krimit, duke mos lënë pothuajse askënd të hetojë “bandat që përdorin infrastrukturën dhe pajisjet që paguhen nga shoqëria holandeze për të kryer aktivitetet e tyre. trafikimin, prostitucionin dhe abuzimit të fëmijëve “.
Që prej vitit 1970, holandezët janë përgëzuar gjatë për politikat e tyre të drogës, rrënjosur në historinë e tolerancës fetare, kompromisit të brendshëm politik dhe pragmatizimin e kombit të vogël tregtar në zemrën e Evropës.
Për një kohë të gjatë, avantazhet e qasjes holandeze ishin të dukshme dhe statistikisht të provueshme: konsum i qëndrueshëm të drogave të lehta që nuk penalizojnë popullsinë e saj, së bashku me reduktimin efektiv të dëmeve për droga më të rënda. Një taktikë e ngjashme u miratua për prostitucionin, ku rregullimi në rrethin e dritave të kuqe të Amsterdamit, de Wallen, ndikoi në takime të dyshimta dhe të rrezikshme të pambrojtura në rrugë.
Por ndërtimi i një kombi model në parimet e veta është i vështirë në një botë të globalizuar.
Disa faktorë qëndrojnë jashtë kontrollit të Holandës
Rotterdami është një nga pikat kryesore të hyrjes në Evropë për kokainën dhe narkotikët e tjerë të klasit A – Europol beson se gjysma e kokainës së kontinentit hyn nëpërmjet këtij porti. Liria e lëvizjes brenda BE do të thotë se policia holandeze shpesh është duke prerë tentakulat e “bishave” të vendosura jashtë kufijve të tyre.
Edhe turistët e drogës dhe të seksit që përmbytin Amsterdamin dhe qytetet kufitare rrisin koston e politikave të tyre për shtetasit me nivel të ulët dhe qeveria ka provuar në mënyrë të përsëritur (dhe dështuar) të ndalojë qytetet e saj duke u bërë terren për lojëra jashtë kontrollit veçanërisht për të huajt.
Kush po drejton bandat?
Megjithatë, holandezët kanë sjellë gjithashtu shumë probleme në vetvete.
Liberalizmi i saj historik ka ndikuar edhe në përçarje të thella brenda shoqërisë së saj, kryesisht midis katolikëve dhe protestantëve.
Toleranca e dallimeve shoqërohej nga një doktrinë e “shtyllëzimit” – ku grupet do të jetonin në shoqëritë e tyre paralele, me shkollat, kishat dhe gazetat e tyre. Është rastësore ndoshta, por kështu u sollën edhe kolonialistët duke shkaktuar aparteid në Afrikën e Jugut.
Ndoshta shembulli më i mirë i sotëm i këtyre parimeve është Belgjika fqinje, ku Flamandët dhe frëngjishtfolësit jetojnë krah për krah, por me kriza të vazhdueshme politike kombëtare.
Multikulturalizmi në Holandë prodhoi një popullsi të pamposhtur dhe të pakontrolluar, dhe ndërsa Holanda ka tentuar në mënyrë aktive të integrojë pakicat e saj në tre dekadat e fundit, ka një kontrast të zymtë të mbetur në popullatën lokale.
Në vitin 2018, mbi 20 për qind e 17 milion njerëzve të vendit janë me origjinë migruese. Ata kanë tre herë më shumë gjasa të jenë të papunë, dhe më shumë se gjysma e të gjithë somalezëve dhe rreth gjysma e të gjithë irakianëve, sirianëve, afganëve dhe ata nga Eritrea janë në mirëqenie më të ulët.
Pakicat e papuna kanë më shumë gjasë të përfshihen në krime. Një raport i vitit 2011, thuhej se nga 10 marokenë, 4 ishin arrestuar nga mosha 12-24 vjeç. Pjesa më e madhe e të njëjtit grup largohet nga shkolla pa kualifikime bazë.
Megjithëse asnjë statistikë nuk mund të përfaqësojë përbërjen e saktë të bandave të drogës në Holandë, pothuajse të gjitha raportet policore dhe akademike thonë se këto janë kryesisht ose në mënyrë të konsiderueshme të kontrolluara nga pakicat etnike – trafikantët e kokainës kolumbianë dhe surinamezeë importuesit e hashashit marokenë.
Një studim i kohëve të fundit parashikoi se në tre dekadat e tjera, më shumë se një e treta e popullsisë së vendit nuk do të jenë etnikisht holandezë./S.Lleshi-OraNews/
Burimi: http://www.oranews.tv/article/porti-me-i-madh-i-kokaines-ne-evrope-kush-i-drejton-bandat
