Jean Pierre Planchart, është njëvjeҫari që jeton në Venezuelë dhe ka fytyrën e një burri të vjetër, ndërsa mbi lëkurë i duken të gjitha format e kockave trupore. Ai peshon vetëm 11 kilogram.
Nëna e tij, Maria Planchart, është përpjekur ta ushqejë atë me mbeturina, kjo gjendje vazhdoi deri në momentin kur e shtroi në spitalin e Caracas, ajo kërkon që të ushqehet me qumësht dhe oriz, për të mbajtur djalin e saj të gjallë.
“Cdo ditë që zgjohesha dhe e shihja tim bir, ai dobësohej çdo ditë e më shumë, nuk mendoja se do t’a shihja Venezuelën në këtë gjendje”, tha znj.Planchart.
Venezuela ishte dikur pjesa më e pasur e Amerikës Latine, e cila prodhonte ushqim dhe e eksportonte atë në të gjithë botën. Sot, ajo, nuk mund të rezervojë as përqindjen më të vogël ushqimore për mbijetesë, arsyeja e kësaj gjendje është shtetëzimi i pronave private, kontrolli i ҫmimeve dhe monedhës, gjithashtu edhe rritja e inflacionit.
Venezuela konsiderohet si vendi me inflacionin më të lartë në botë.
Dr. Machado dhe ekspertë të tjerë në spitalin e Caracas kanë deklaruar se nuk kanë as vitamina, as antibiotikë ose serume për foshnjat e sëmura.
“Ne nuk mundemi t’a ushqejmë atë në spital dhe asnjë djalë si ky rast apo të tjerë nuk do të përmirësohen nëse kjo krizë nuk përmirësohet dhe neve nuk na vinë resurse mjekësore. Asnjë fëmijë ose i rritur nuk mund të kurohet me banane dhe djathë”, tha Dr.Machado.
“Ai nuk është rimëkëmbur plotësisht. Ideja është që ai të marrë peshën e tij dhe të ketë një metabolizëm të qëndrueshëm. Por ai është ende delikat”, shprehet znj.Planchart.
Studimi më i fundit për 800 fëmijë nën moshën 5 vjeçare në Yare dhe tre komunitete të tjera, në Amerikën Latine, tregoi se në shkurt rreth 11% kanë vuajtur nga kequshqyerja akute, e cila është fatale për jetën e një njeriu, krahasuar me 8.7% në tetor.
Sondazhi tregon se kjo epidemi nuk ka ardhur vetëm si pasoj e kequshqyerjes, por edhe sëmundjeve të mushkonjave të cilat nuk mund të kurohen për shkak të mungesës së barnava, jo vetëm të ushqimeve.
Shumë qytetar janë shprehur se gjithashtu kishin protestuar për përmirësimin e kësaj gjendjeje, por 35 vetë ishin vrarë nëpër trazira dhe askush nuk ishte gjykuar.
Tashmë venezuelasit janë të friksuar të kërkojnë të drejtat e tyre, qofshin edhe sa për mbijetesë. Një çështje që kërkon reagim të mënjëhërshëm, në të kundërt, kjo popullsi do të shuhet pak e nga pak./Opinion.al
