Nga Dritan LACI
Fushata për zgjedhjet parlamentare pothuajse përfundoi, por pyetja që shtrohet është çfarë do mbajmë mend nga premtimet e kësaj fushate? A kishin program partitë që hynë në fushatë? A folën ata për rritjen ekonomike? A folën për uljen e borxhit publik? A folën për taksa më të ulëta? A folën për një shëndetësi më cilësore në shërbim të qytetarit? A folën për rrugë më të mira? A folën për të drejtat e punonjësve? A folën për një kod më të mirë pune për punonjësit? A folën për rritje rrogash? A kishin filozofi të majtë, të qendrës, apo të djathtë, ato pak premtime që bënë?
Gjithsecili sot në pikë të fushatës kur kanë mbetur diçka më pak se tre ditë nga zgjedhjet mund të bëjë bilancin e tij. A ndihet apo jo i përfaqësuar nga forcat politike që morën pjesë në fushatë?
Është e vështirë në mos për të thënë e pamundur të mbash mend në këtë fushatë një premtim që do të rrisë në katër vitet e ardhshme jetesën e gjithsecilit prej nesh. Pasi të vetmet fjalë që dëgjojmë nga mëngjesi deri në darkë, janë; timon, kazan, tepsi, republikë e drogës, bandit, futja këtij-futja atij, më the, të thashë, ta rregulloj unë kur të vish nga lagjia ime, e kështu me radhë në një gjuhë e cila më shumë se politikani duket si një kafaz lacash të shqyer që kanë dalë poshtë e përpjetë për të shqyer njëri-tjetrin, se sa për ti qarë hallin këtij populli që mesa duket me këtë retorikë boshe do mbetet edhe për katër vitet e ardhshme në vend numëro.
Dikush mund të thotë kështu ka qenë e do të jetë gjithmonë në Shqipëri. Dikush në mungesë të shpresës për një jetë më të mirë po përgatitet të ikë nga vendi. Disa as nuk duan t’ja shikojnë më sytë vendit të tyre. Një pjesë mezi ç’presin t’ju vijë partia në pushtet. Një pjesë e mirë janë pajtuar me realitetin dhe e quajnë mizerabilitetin fatin e tyre të pandryshueshëm. Për ata nuk ka rëndësi se si ja vë emrin shtetit; Rilindje apo Republikë e Re. Pasi nuk kanë asnjë shpresë se dita që do të vi nesër do të jetë më e mirë për ta.
Në fund të fundit, për ta, nuk ka rëndësi se kush e merr timonin kur vetë me të ardhurat që kanë nuk do kenë kurrë mundësi të kenë një makinë të tyre. Nuk u intereson aspak se më kë e ndan tepsinë Rama, Basha, apo Meta, kur në darkë tepsia e tyre është bosh.
Kjo fushatë pa program u tregoi edhe njëherë atyre se nuk janë në axhendën e politikës. Janë thjesht disa numra që shërbejnë për të mbushur kutitë e votimit. Dhe si të tillë sa kohë mungon aksioni qytetar për ti treguar kësaj politike misionin e saj të vërtetë, do të kemi edhe në vazhdim fushata të tilla mjerane, me batuta hidh e prit, me kërcënime mafioze për eleminim dhe me lugën bosh si premtim.
