Regjimit të Bashar Al-Assad i erdhi fundi pas 24 vitesh. Rebelët shpallën në televizion shtetëror mbërritjen në kryeqytetin e Sirisë dhe kjo solli daljen në rrugët e Damaskut të banorëve për të festuar.
Rusia, aleatja që e la në baltë këtë herë Assad, ka reaguar dhe ka thënë se ai u dorëhoq nga pushteti dhe ka dhënë udhëzime për një transferim të paqtë të pushtetit. Por deri tani askush nuk e di ku ndodhet ai pasi u largua nga vendi.
Megjithatë nuk kanë munguar reagimet e liderëve të tjerë të botës të cilët janë shprehur se më në fund “ra shteti barbar”.
Por pse vjen ky etiketim për Bashar al-Assad?
Bashar al-Assad u bë president në vitin 2000, pasi i vdiq i ati, Hafezi. Ky vendim ruajti dominimin e sektit minoritar alavit në një vend me shumicë myslimane sunite. Po ashtu vendosja e Assad ruajti statusin e Sirisë si një aleate e Iranit, kundër Izraelit dhe SHBA-së.
Regjimi i Assad përshkruhet më shumë nga lufta civile, e nxitur nga situata në Irak dhe krizat në Liban. Gjërat dolën jashtë kontrollit në Pranverën Arabe të 2011-ës, kur sirianët kërkuan demokraci dhe dolën në rrugë.
Assad është përshkruar si “kafshë” në 2018-ën nga presidenti i SHBA-së, Donald Trump për përdorimin e armëve kimike. Këto akuza ai i ka mohuar. Assad ka tejkaluar pritshmëritë e shumë udhëheqësve të huaj të cilët besonin se zhdukja e tij ishte e afërt.
Në fillim të konfliktit, ai humbi disa territore të Sirisë ndaj rebelëve, por regjimi i tij mundi të mbante pjesën më të madhe të tyre… deri më tani.
Bashari në fakt nuk ishte përcaktuar për të qenë president. Hafezi, i ati, kishte rritur djalin tjetër, Bassel-in për ta pasuar në këtë detyrë. Kur Bassel-i vdiq në një aksident në vitin 1994, Bashar u transformua nga një okulist në Londër, aty ku studionte, në pasaardhësin e të atit, Hafezit.
Babai i Bashar al-Assad, Gjenerali Hafez al-Assad e mori detyrën në 14 Mars 1971 si Presidenti i 14 i Sirisë. Ai e mori pushtetin në moshën 41-vjeçare falë një grushti shteti të përgjakshëm në të cilën u rrëzua Dr. Noureddin Al-Attassi.
Pasi u bë president, Bashar al-Assad vendosi disa reforma liberale duke i përshkruar si “pranvera e Damaskut”. Ai liroi qindra të burgosur politikë, bëri hapa drejt Perëndimit dhe hapi ekonominë drejt kompanive private.
Martesa me bankieren e lindur në Britani, Asma Akhras, me të cilën ka tre fëmijë, e ndihmoi të shtonte shpresat se ai mund ta çonte Sirinë drejt një rruge reformiste.
Mirëpo në sistemin politik që kishte trashëguar nga i ati, shenjat e ndryshimit humbën shpejt. Kundërshtarët u burgosën dhe reformat ekonomike kontribuuan në atë që diplomatët amerikanë e përshkruan në një kabllogram të publikuar në Wikileaks si nepotizëm dhe korrupsion parazitar. /tvklan.al
