Mesnatën e mbrëmshme ka skaduar afati 7 ditor për dekretimin e Ministrit të Brendshëm nga ana e Presidentit Ilir Meta. Ndonëse ky afat është i diskutueshëm, për shkak të dy ditëve të shtuna e të diela, të cilat shpeshherë janë përjashtuar nga afatet kushtetuese, për shkak se janë ditë pushimi dhe jo punë, vonesa në dekretim ka ngjallur jo pak debate. Vetë Presidenti Meta ka lënë të kuptohet se Kushtetuta i jep të drejtën që edhe të mos e dekretojë Ministrin e ri të Brendshëm.
“Në këtë drejtim, unë përgjegjshmëritë e mia do t’i ushtroj në mënyrë kurajoze dhe maksimale. Nuk mund të hedh firmë për dekrete formale, aq më tepër për një detyrë të tillë, që në momentin aktual kërkon përgjegjshmëri…Presidenti nuk është një figurë që merret as me PPP-të dhe as me këto, por kur vjen momenti që të merret me çështje të tilla, siç kemi rastin e Italisë, ku Presidenti ka të njëjtat kompetenca dhe mendonte që një profesor i ekonomisë, që e kishin propozuar për Ministër të Ekonomisë, rrezikonte me idetë e tij të cënonte objektivat e Italisë dhe prezencën e saj në Euro dhe tha që nuk e firmos”.
Rasti i Nishanit
Por a ia jep realisht këtë të drejtë Kushtetuta Presidentit? A mund ta refuzojë ai dekretimin e një ministri? Një precendent i ndjekur nga paraardhësi i tij, Bujar Nishani, që e ushtroi detyrën nën të njëjtën Kushtetutë, e rrëzon këtë variant. Në vitin 2017, Nishani tha se nuk do ta kishte dekretuar Fatmir Xhafajn si Ministër të Brendshëm, nëse Kushtetuta do t’ia kishte dhënë këtë të drejtë.
“Në vlerësimin tim, kandidatura e Ministrit të Brendshëm është e papërshtatshme. Por Kushtetuta nuk ia jep të drejtën Presidentit të Republikës për të refuzuar një kandidaturë për ministër, pasi i vetmi kusht i cili përcakton Kushtetuta për të qenë ministër, është ai i plotësimit të kritereve për të qenë deputet. Në rast se Kushtetuta e vendit do t’ia njihte të drejtën Presidentit të Republikës për të refuzuar propozimet e Kryeministrit, bazuar në arsyetime, unë do ta refuzoja kandidaturën e Ministrit të Brendshëm”./Tv Klan
