Mburoja është neni 11 i Kushtetutës. Ai i lejon Italisë të jetë pjesë e organizmave ndërkombëtarë që merren me paqen, por vetëm «në kushte barazie me shtetet e tjera». E kundërta, pra, e Board of Peace të ideuar nga Donald Trump, primus inter pares në atë që ngjan me një lloj OKB-je private, me biletë hyrëse prej një miliard dollarësh (të cilës Netanyahu ka njoftuar se dëshiron t’i bashkohet). «Jo, kështu nuk mund të bëhet». Ky është dyshimi i parë që po e shtyn Giorgia Melonin të mos hyjë në Këshillin e Paqes, i cili do të pagëzohet nesër mes maleve të Davosit. Ndoshta kryeministrja në fund do të jetë e pranishme, për arsye të marrëdhënieve të mira me Shtëpinë e Bardhë, në këtë takim. Megjithatë, ajo është gjithnjë e më e vetëdijshme se nuk mund të firmosë në emër të Italisë hyrjen në bord, përtej kuotës së anëtarësimit të nevojshme për të qenë pjesë e klubit trumpian.
Pastaj është edhe një element tjetër, i cili u vlerësua dje në fund të paradites nga kryeministrja gjatë një takimi me zëvendëskryeministrat Matteo Salvini dhe Antonio Tajani, si dhe me ministrin Guido Crosetto. Ratifikimi i traktateve ndërkombëtare duhet të kalojë përmes një vote të Parlamentit me një ligj të zakonshëm, dhe tashmë nuk ka më kohë. Për më tepër, Quirinali, pikërisht në bazë të nenit 11, do ta bllokonte menjëherë masën. E cila, ndër të tjera, do të ishte në rrezik të madh përpara Gjykatës Kushtetuese. «Nuk është një rrugë e përshkueshme», duket se është bindja në Palazzo Chigi, edhe nën shtysën e Forza Italia-s. Partia e Antonio Tajanit shprehet kundër hyrjes së Romës në bordin e Trumpit, që do të ishte një gur varri mbi të drejtën ndërkombëtare. Edhe Liga rreshtohet, duke iu referuar «qëndrimit të qeverisë», megjithëse më shumë se një salvinian i hedh një sy idesë së Nobelit të munguar për Trumpin. Jo vetëm kaq: kush në këto orë ka folur me Crosetton ka mbledhur më shumë se një dyshim, për të përdorur një eufemizëm, për këtë organizëm të ri, i cili për shkak të shtrirjes së gjerë të ftesave — ku përfshihet edhe Putini — nuk do të shërbejë më vetëm për stabilitetin e Gazës.
Pothuajse e panevojshme të thuhet: «jo»-ja e Melonit ndaj mikut Donald do të tingëllonte si një «çarje». Dhe do të vinte pas kritikave të kryeministres, private dhe publike, gjithmonë ndaj Trumpit për shkak të njoftimit të tarifave doganore ndaj vendeve evropiane që mbështesin Groenlandën. Sigurisht, ato të shqiptuara nga Meloni në Japoni ishin fjalë; këto, përkundrazi, do të ishin veprime.
Presidentja e Këshillit kalon ditën duke ndërtuar pozicionin italian në një vorbull kontaktesh me liderët e tjerë evropianë, dhe jo vetëm. Ndoshta nuk është rastësi që në mbrëmje del zëri i Financial Times: kryeministri britanik Keir Starmer është gati të vendosë të refuzojë ftesën e presidentit amerikan Donald Trump për t’iu bashkuar Board of Peace. Dhe pak më pas ja ku del Gjermania e Merzit, anëtarësimi i së cilës konsiderohet «i pamundur», të paktën «në formën e tanishme». Të mëdhenjtë evropianë janë gati të hedhin hapin pas. Në lojë mbeten Hungaria dhe Shqipëria. Është një situatë jo e thjeshtë për Melonin: Palazzo Chigi deri në orët e vona të mbrëmjes nuk jep informacione, shenjë e një shqetësimi politik dhe diplomatik. Mundësia që kryeministrja nesër të jetë në Davos si «vëzhguese», pa firmosur marrëveshje, mbetet në sfond.
Edhe sepse në Romë qarkullon zëri se një pjesë e eskortës së saj ka nisur prej të paktën një dite për në Zvicër për inspektimet rutinë, paraprake për ardhjen e presidentes së Këshillit (e pritur sot në Porta a Porta për një intervistë të regjistruar rreth orës 20, me rastin e 30-vjetorit të emisionit të Bruno Vespa-s). Të shkosh në Davos dhe të mos firmosësh. Ose të mos shkosh fare: ky është dilema. Axhenda e presidentes së Këshillit nesër ka një tjetër takim, këtë herë në Bruksel në orën 19: Këshilli Evropian i jashtëzakonshëm, i thirrur me ngut pas tensioneve të lidhura me Groenlandën të shkaktuara nga Trumpi dhe përgjigjes pasuese ndaj tarifave të reja të kërcënuara nga SHBA-ja.
Meloni dhe Tajani janë «të ftohtë» ndaj bazukës tregtare që Macron dëshiron të përdorë dhe vazhdojnë të thonë se për Ishullin e Akullit nevojitet një përgjigje e «gjithë NATO-s» ndaj ndërhyrjeve ruse dhe kineze. PD-ja dhe pjesa tjetër e opozitës kërkojnë që kryeministrja të raportojë në Kuvend. Sekretarja e PD-së, Elly Schlein, i ka shkruar gjithashtu kryeministres daneze Mette Frederiksen për t’i shprehur solidaritet përballë «shkeljes së standardeve të diplomacisë dhe të respektimit të shtetit të së drejtës». Ndërkohë mbetet nyja: çfarë të bëhet me Trumpin në Davos?/Corriere Della Sera
