Bernard Kouchner është një politikan francez, në të shkuarën ka qenë ministër shëndetësie dhe ministër i punëve të jashtme. Në vitet 1999-2000, ka pasur postin e kryeadministratorit të Kosovës. Mbrëmjen e sotme, vjen në një intervistë ekskluzive për emisionin ‘Opinion’ në TV Klan.
Kouchner ka theksuar se shqiptarët nuk guxonin të flisnin. Ai tregon se kishte edhe nga ata njerëz që guxonin të flisnin dy fjalë, por më pas, kishte vdekje, pushkatime, me një fjalë; ishte një vend i frikshëm.
“Unë këtë e dija edhe më parë, ndonëse nuk mendoja se ishte marksist. Unë nuk kam qenë kurrë marksist, por isha anëtar i organizatës së studentëve komunistë. Në kohën e luftës së Algjerisë dhe studentët komunistë, që sot mund të quhen social-demokratë tani dhe që luftonin kundër partisë komuniste franceze”.
Kouchner tha se ishim në luftë me partinë komuniste franceze dhe kjo ka ndodhur në vitet ’60-të. Ndërsa, thekson që prej shumë kohësh nuk ishte më komunist, përkundrazi.
Ai tregon se në grupimin ku bënte pjesë, ishte në një grup me shumë personazhe të rëndësishëm .
“Nuk isha më komunist që prej shumë kohësh, ndaj zbulimi brutal i asaj që kishim njohur nëpërmjet librave dhe nga studimet apo nga njerëzit që kishin shpëtuar nga regjimi stalinist, këtu ndodheshim në mbretërinë e ndalur që askush nuk guxonte ta vizitonte. Ama kishte mjekë francezë dhe unë kur kam qenë ministër shëndetësie kam patur në kabinetin tim një njeri të mrekullueshëm, Pol Miljez, i cili ishte mjeku i Enver Hoxhës. Ishtë një katolik i majtë dhe ai nuk dënonte Enver Hoxhën, kjo ishte befasuese. Ishte një grup mjekësh franko-shqiptarë, ishte një radiolog, nuk më vjen emri i tij, qe një tip normal revolucionist. Në Francë nuk vritej asnjë, këtu vriteshin të gjithë. Ndihej në ajër izolimi ndaj gjithçkaje”.
Kouchner tregon se në Shqipëri erdhi me anije nga Korfuzi.
“Dëgjuam historinë e një burri që kishte vdekur në det dhe ishte vrarë nga shqiptarët. U kthyem edhe një vit më pas , pra, duheshin rindërtuar marrëdhëniet. Ama na vëzhgonin gjithë kohën. Më kujtohet që ai grup edhe në det, kishim një anije që ishte e mirë dhe dy barka shoqërimi që na mbikëqyrnin gjithë kohën. Kjo ishte për të ardhur keq”.
Shiko videon:
