Në një kohë ku gjithë vëmendja e shoqërisë, medias dhe politikës është përqëndruar në një zonë të nxehtë ku shtrihen dy pushtete në dukje të patundshme, të gjithë ne kemi harruar sesi dukemi nga një botëkuptim shumë i emancipuar, nga selitë e Europës.
Cfarë po ndodh në Shqipëri? Më kot përpiqemi të shkëpusim ndonjë frazë të thenë nëpër studio televizive e për ta analizuar me etjen për të ditur se ku po shkojmë, e cfarë do bëhet me ne, cfarë do bëhet me vendin tonë. Analistë të blerë e të shitur, figura tashmë të përsëritura e të mërzitshme në debate të dëgjuara shumë herë. Flitet për cadrën, flitet për ministrat, flitet për vetingun, por nuk flitet për emancipimin dhe përbuzjen që Europa ka ndaj mentaliteteve tona të ndryshkura. Europa nuk na do të tillë, nuk do të na pranojë kurrë të tillë. Ne gjykojmë, bërtasim, ulërasim dhe nuk flasim.
Kam qenë vazhdimisht në cadrën e partisë demokratike. Jo për të protestuar, por për ta parë situatën nga afër dhe për të kuptuar në themel pse shqiptarët protestojnë. Jam shumë dakord që ka një mijë e një arsye për të protestuar, por nuk jam dakord që në këtë protestë të flijohet vetingu.
Di të them nga ajo që shoh, se Shqipëria sot ndodhet në një situatë të paqartë ku të katërt pushtetet kanë harruar misionet e tyre duke humbur ekuilibrin dhe duke na larguar cdo ditë e më shumë nga vizioni për tu bërë pjesë e bashkimit europian.
Për sa i përket pushtetit legjislativ, sot Shqipëria ka një Kuvend pa opozitë. Institucionet pa opozitë sjellin diktaturën institucionale. Nëse PD tërheq komisionerët dhe kandidatët ne kthehemi në një shtet dictatorial.
Ngjarjet e fundit, largimi i katër ministrave, është një tërmet në qeverinë Rama. Duket se arsyeja e vërtetë është shumë larg justifikimit të dhënë nga kryeministri, mund të jetë një marrëveshje me Bashën për të zhbllokuar vetingun, mund të jetë një marrëveshje me Metën për të vazhduar koalicionin, mund të jetë edhe një strukturim i ndërkombëtarëve, (mos të harrojmë që vetëm para pak kohësh Z.Manjani tha se është kërkuar nga ndërkombëtaret shkarkimi i Tahirit), por mund të jetë edhe një skemë e Ramës. Kjo mbetet për tu vërtetuar.
Gjyqësori, drejtësia është në kulmin e degradimit të saj, vetingu është bllokuar, dhe media bashkë me të. Ka shumë pak raportime të asaj cka ndodh në të vërtetë, dhe shumë pak informacione të dhëna në shoqëri.
Duke e parë situatën me një vështrim të ftohtë, rinor dhe neutral ngre një shqetësim të madh. A do të na pranojë një ditë Europa si pjesë të sajën?
Europa është ai vend ku ne duam të shkojmë, të studiojmë e të jetojmë, është ai vend ku plasëm të shkojmë! Por Europa, nuk na do të tillë. Një shoqëri plot komplekse dhe frikë, që me indiferentizëm qëndron para gjithë këtyre ngjarjeve. Ne të gjithë si nënshtetas e banues në Shqipëri, kemi një detyrë sa morale aq qytetare. Ti kërkojmë llogari disa individëve të vetëshpallur udhëheqës, se ku janë duke e cuar vendin tonë. Të kërkojmë një debat public dhe ballafaques, sigurisht. Debat qytetar!
Nga Refxhei Tola, një 19 vjeçare e që ka shprehur komentet e saj për politikën në disa studio televizive, madje ka shprehur edhe dëshirën për tu bërë prokurore.
