Nga Reldar Dedaj
Kryetari i LIBRA-s, Ben Blushi, dy ditë më parë, deklaroi se Shqipëria ka nevojë urgjente të ngrejë Gjykatën e Krimeve të Luksit. Kjo duket se shkon me emërtesën Gjykata e Krimeve të Rënda. Blushi aludon se krimet e luksit në vendin tonë, mund të jenë, më të forta se Krimet e Rënda. Gjithnjë ai e ka fjalën për luksin qeveritar, për luksin e ministrave dhe kryeministrit.
Ndërsa, kreu i opozitës, shkoi përtej kësaj. Lulzim Basha dha detaje në lidhje me luksin qeveritar. Ai deklaroi shifra konkrete dhe vendin ku do hidhen gjithë ato para.
Basha deklaroi se në buxhetin e vitit 2017 është lënë një fond prej 10 milion euro vetëm për luksin e kryeministrit në zyrat e selisë së qeverisë. Për këtë ai publikoi edhe një video me të dhëna konkrete. Çfarë luksi do të jetë ky?
Flitet për një restorant privat të kryeministrit, flitet për një bar kubanez ku pihet konjak dhe puro gjatë ditës së pushimit, flitet se do të ketë dhoma masazhi dhe sauna për kryeministrin.
Sigurisht, kjo gjë që po thuhet nga dy partitë kryesore në opozitë me qeverinë, nuk është pa gjë. Mund të jetë përrallë, por kurrë akuza ndaj qeverisë nuk është e pavërtetë. Të paktën deri në njëfarë pike. Mirëpo, fakti është një dhe i vetëm. Shifra 10 milion euro që do të ndahet nga buxheti i shtetit është e dukshme. Ndërsa, ajo që thotë kreu i PD-së, sauna është e padukshme. Ndodhet brenda, përtej mureve.
Sipas kësaj që thuhet, nesër kur ky do të largohet nga detyra, kurioziteti i njerëzve do të jetë si në ditën kur ra blloku; të gjithë donin të shikonin luksin e diktatorit Hoxha. Ose si ditën kur ra Saddam Hussein; kur kureshtarë nga gjithë bota vinin të shikonin banjat prej floriri të diktatorit të Irakut.
Duket se qeveria po përjeton një tronditje të thellë në vlerat e saj humane dhe shumë pak gjasa ka që të lëvizë ndonjë puhizë e lehtë shprese.
Edi Rama dhe qeveria e tij, pa ide, por spektakolare në dukje, së pari; nuk është produkt i të varfërit, por duhet të jetë produkt e një kulture që e gjen idealin e vet te jeta e një njeriut të thjeshtë, i cili e përbuz pasurinë dhe jeton sipas vlerave të saj.
Duhet të na kujtojë se jeta që tashmë është kredhur në ethet e parasë, pasurisë dhe diferencimit klasor, është më e mirë në qetësinë dhe solidaritetin njerëzor, mirëkuptimit dhe kohës që i kushtohet njerëzve në hall.
Me një fjalë, kjo është një tablo e kujdesshme e shoqërisë sonë, e përshkruar, si të thuash, nga shembulli i gjallë, me tërë të zymtën dhe të keqen e saj. Kjo gjë, e pasqyron tërë realitetin njerëzor, pa lënë mënjanë asnjë situatë, asnjë tip, asnjë karakter, asnjë profesion…asnjë grup shoqëror, asnjë krahinë shqiptare. Themeli i gjithë kësaj situate është historia e zemrës njerëzore, historia e marrëdhënieve shoqërore. Jo fakte të trilluara, por ajo që ndodh kudo tek ne.
