Kryeministri Edi Rama ka reaguar sërish ndaj Reporterëve pa Kufij, një organizatë joqeveritare që mat lirinë e medias në botë.
Në raportin e këtij viti, botuar në fund të prillit, Shqipëria renditej në vend të 83-të, duke humbur 3 pozicione nga viti 2025.
Rama publikoi në platformën “X” një raport të detajuar me mijëra artikuj të analizuar, ku thotë se në këto artikuj “zëri i opozitës është 3.57 herë më i lartë se qeveria”.
Postimi i kryeministrit Edi Rama:
Të dashur Reporterë pa Kufij,
Ndërsa po mendonit për mua dje, gjë që e vlerësoj vërtet, e gjeta veten duke menduar për ju në fillim të kësaj dite, për shkak të një burimi të jashtëzakonshëm të bazuar në inteligjencën artificiale – një Start-Up shqiptar që mund të jetë shumë i dobishëm për misionin tuaj – i bazuar në fakte të thjeshta empirike https://mellow-figolla-74f91c.netlify.app dhe në versionin anglisht për ta bërë më të thjeshtë për ju https://thunderous-ganache-18fd87.netlify.app.
Mbi 4,500 artikuj të analizuar, në 43 media, gjatë 66 ditëve të monitorimit.
Zëri i opozitës: 3.57 herë më i lartë se qeveria.
Burime kritike: 4.67 herë më dominuese se ato pro-qeveritare.
Toni kritik: 6.4 herë më i fortë se mbulimi pozitiv.
Më shumë se 15 figura të opozitës janë vazhdimisht të pranishme në titujt kryesorë.
Përmendjet e opozitës: 1,828 kundrejt 925 për Kryeministrin dhe qeverinë së bashku.
Edhe individualisht, udhëheqësit e opozitës kanë performancë më të mirë, me një të vetëm që e tejkalon Kryeministrin në përmendjet në media.
Dhe në vetë titujt kryesorë:
368 citate të drejtpërdrejta të opozitës kundrejt 108 citimeve të qeverisë, një dominim 3.4 herë më i madh.
Akuzat më të ashpra kundër qeverisë dhe meje qarkullojnë lirshëm në rreth 70 tituj kryesorë, ndërsa nuk ka asnjë provë për ndonjë nivel simetrik sulmesh kundër burimeve mediatike antiqeveritare, apo edhe kundër kundërshtarëve politikë. Sepse thjesht nuk ka.
Dhe sipas rregullatorit shtetëror, AMA, opozita mbajti 60.12% të kohës së transmetimit politik televiziv në mars, ndërsa vetë qeveria zuri një pjesë shumë më të vogël.
Këto nuk janë perceptime.
Këto janë fakte të matshme.
Në një mjedis vërtet “mediatik të kapur”, asgjë nga këto nuk do të ekzistonte.
Asnjë dominim i zërave të opozitës.
Asnjë mbizotërim dërrmues i narrativave kritike.
Asnjë qarkullim i lirë i akuzave ekstreme.
Dhe sigurisht asnjë kohë transmetimi politik shumicë për opozitën.
Ne i marrim shumë seriozisht shqetësimet në lidhje me pronësinë e medias dhe kushtet e punës së gazetarëve. Këto janë çështje reale dhe duhen adresuar. Por të injorohet plotësisht realiteti empirik dhe të paraqitet Shqipëria si një vend i medias dhe gazetarisë së kapur nën sulme politike?
Në rastin më të mirë, kjo e bën analizën jo vetëm të paplotë, por edhe më të varfër. Dhe si pasojë, vetë renditja është e anshme.
Kaq është.
P.S. Është për një ditë tjetër të shpjegoj teorinë time se si mund të fitohen zgjedhjet duke bërë pikërisht të kundërtën e kontrollit të medias: duke lënë vërshimin e plotë të helmit politik antiqeveritar të mbushë sheshin publik dhe duke vepruar kështu, t’i zbulojë qytetarit të zakonshëm pavlefshmërinë e atyre që qëndrojnë pas tij.
