Presidenti amerikan Donald Trump në një intervistë të regjistruar të enjten zbuloi “pakufizimin” për pushtetin e tij pasi filloi luftën në Iran.
Ndërkohë, një libër që do të botohet së shpejti, ” Ndryshimi i Regjimit”, nga gazetarët e New York Times, Maggie Haberman dhe Jonathan Swan, zbulon se presidentit amerikan i pëlqen të mendojë se është njeriu më i fuqishëm në histori.
“Kjo nuk ka të bëjë vetëm me testimin e kufijve të pushtetit presidencial”, thekson faqja e internetit Axios, “por me vendosjen e tij në linjën e pushtuesve, diktatorëve dhe burrave të fortë që i nënshtrojnë kombet sipas vullnetit të tyre”.
Në intervistën me Axios, Trump shpjegon se udhëheqësit e G7 e besuan kur ai tha me shaka: “Unë jam shefi” dhe se Izraeli “ka shumë respekt për mua” dhe do të bëjë “atë që them unë”. Në librin e gazetarëve të New York Times, ka një skenë në të cilën Trump shfaq me krenari një dokument mbi “Burrat e Mëdhenj”, duke e shpallur veten më të fuqishëm se Attila, Xhingis Kani, Napoleoni, Stalini, Mao dhe Hitleri. Trump “filloi ta lexonte atë”, shkruajnë autorët, “duke recituar emrat e disa prej figurave më të fuqishme në histori”, duke shpjeguar se si secili prej tyre “kishte më pak pushtet sesa ai si president i Shteteve të Bashkuara”.
Trump e publikoi me krenari atë tekst në Truth të enjten e kaluar: u shkrua nga një mik i tij, Dave King, të cilin Trump e quan “historian presidencial”, por është një sipërmarrës skocez i cili ishte gjithashtu administrator i klubit për lojtarin e famshëm të golfit Gary Player. Përfundimi i tekstit: “fakti që Trump është gati të përdorë pushtetin e tij në një shkallë globale “e bën atë personin më të fuqishëm që ka ecur ndonjëherë në këtë planet”.
“Ata nuk kishin aeroplanë, apo jo? Nuk mund të udhëtoje si sot”, tha Trump për Aleksandrin e Madh, Cezarin, Uilliamin Pushtues dhe madje citoi me kënaqësi Napoleonin, sipas Haberman dhe Swan. Autorët e “Ndryshimit të Regjimit” e konsiderojnë domethënëse “kënaqësinë e tij të dukshme të të qenit në shoqërinë e Maos, Hitlerit dhe Stalinit”, “një kënaqësi me të cilën ai pranon, pa asnjë hezitim, një vend midis njerëzve që e formësuan botën përmes pushtimit dhe frikës”.
Në intervistën me Axios, Trump përmendi Xi Jinping dhe Narendra Modi si udhëheqësit që admiron më shumë. Ai thotë se presidenti kinez “mendon vetëm për biznesin” dhe udhëheqësi indian është “një djalë i ashpër”. Në atë intervistë, presidenti amerikan nuk pranoi të emëronte udhëheqës që i konsideron të dobët, por shprehu zhgënjim për mungesën e Vladimir Putinit në G7, pas përjashtimit të tij pas aneksimit të Krimesë nga Rusia në vitin 2014. Në vend të kësaj, ai u përqendrua në vendimin e Emmanuel Macron për të organizuar një darkë në nder të tij në Versajë, një pritje mbretërore që Trump e quan “dobësia ime”. Aleatët, siç i përshkruan vetë presidenti amerikan, janë të rëndësishëm vetëm nëse e njohin se kush mban pushtetin e vërtetë. “Nëse nuk do të ishte për mua, Izraeli nuk do të ekzistonte sot”, shtoi ai, duke folur për Axios, duke deklaruar se marrëdhënia e tij me kryeministrin Benjamin Netanyahu është “e mirë, por ne duhet ta mbajmë atë të shëndoshë”.
Trump përdori tone të ngjashme kundër republikanëve “skifterë”, të cilët ishin të zemëruar nga marrëveshja e tij me Iranin: “Disa njerëz që dikur i respektoja… Nuk i respektoj më. Janë ekstremistë.” Edhe pse marrëveshja nuk i plotëson kërkesat e tij fillestare, ai e quajti atë “një dorëzim pa kushte” nga Irani dhe provë të “ndryshimit të regjimit”. I vetmi ‘kufizim’ që ai pranon është ekonomia. “Kam vetëm një dëshirë si president… Nuk dua të jem si Herbert Hoover i madh”, i kujtuar përgjithmonë për Depresionin e Madh.
