Ditën e djeshme Opinion.al publikoi një intervistë të ndjerë të Albion Avdijaj, lojtarit të Vaduz në kampionatin zviceran dhe të Shpresave të Shqipërisë, kandidat serioz për Kombëtaren e madhe.
Intervistë në të cilën Avdijaj fliste për një amanet që i kishte lënë babai i ndjerë, i cili i kishte kërkuar në ditët e tij të fundit të jetës, të luante me Shqipërinë edhe pse Albioni kishte përpara një karrierë të ndritur me Zvicrën, ku i kishte kaluar të gjitha seleksionet e moshave.
Fjali të cilat befas të sillnin në kujtesë rastin e Adnan Januzaj, por tashmë në antipodin e tij. Pasi nëse Avdijaj e kishte ëndërr dhe amanet të luante me Shqipërinë, Januzaj as nuk begenisi t’u përgjigjej lutjeve të shqiptarëve.
Januzaj dhe më konkretisht babai i tij përbuzën çdo tentativë të stafit të Federatës Shqiptare të Futbollit dhe të vetë selektorit të tij. Januzaj zgjodhi Belgjikën, ndërsa Avdijaj amanetin.
Januzaj e ka humbur vendin në kombëtaren e Belgjikës dhe selektorët e kësaj kombëtare janë të mërzitur nga sjelljet e tij dhe të babait të tij, ndërsa Avdijaj mezi pret të veshë fanellën e Kombëtares së Shqipërisë.
Kush i duhet Kombëtares së Shqipërisë? Një Januzaj dhe një baba arrogant që nuk denjon të hapë telefonin qoftë edhe në shenjë mirësjellje, apo një Avdijaj, apo qoftë edhe një lojtar tjetër, që nuk shikon interesin e tij të vogël, por që amanet ka të veshë qoftë edhe njëherë të vetmen fanellën e kombit e tij?
