Ish-presidenti i Kinës Jiang Zemin, ka ndërruar jetë në moshën 96-vjeçare.
Media shtetërore kineze tha se ai vdiq në Shangai të mërkurën.
Një nga figurat kryesore të historisë kineze në dekadat e fundit, mandati i tij përkoi me periudhën kur Kina u zhvillua me shpejtësi.
Një deklaratë e Partisë Komuniste Kineze tha se ai vdiq nga leucemia dhe humbja e funksionit të organeve.
Më tej shton se ai njihej “si një udhëheqës i shquar me prestigj të lartë” dhe “një luftëtar komunist i sprovuar prej kohësh”.
Jiang erdhi në pushtet pas betejës së përgjakshme të vitit 1989 ndaj protestuesve në sheshin Tiananmen të Pekinit, gjë që çoi në izolimin ndërkombëtar të Kinës.
Ngjarja ndezi një luftë të ashpër për pushtet në krye të Partisë Komuniste midis reaksionarëve të linjës së ashpër dhe reformatorëve.
Kjo bëri që Jiang, i cili fillimisht ishte parë si një burokrat i plogësht, të ngrihej në poste të larta.
Nën drejtimin e tij, u krijua një ekonomi e frikshme, komunistët shtrënguan kontrollin e tyre mbi pushtetin dhe Kina zuri vendin e saj në tryezën e lartë të fuqive botërore.
Ai mbikëqyri dorëzimin paqësor të Hong Kongut në 1997 dhe hyrjen e Kinës në Organizatën Botërore të Tregtisë në 2001, e cila ndërthuri vendin me ekonominë globale.
Por reformat politike u vunë gjithashtu në një anë dhe ai shtypi mospajtimin e brendshëm ndërsa ndoqi një qëndrim të ashpër ndaj Tajvanit. Ai u kritikua për shtypjen e ashpër të sektit fetar Falun Gong në 1999, i cili u pa si një kërcënim për Partinë Komuniste.
Ai ishte gjithashtu i prirur të siguronte që pozicioni i tij brenda Partisë Komuniste të ishte i sigurt dhe doli me ideologjinë e tij politike – teorinë e Tre Përfaqësuesve – në një përpjekje për të modernizuar partinë.
Gjatë kohës së tij në pushtet, Jiang u përpoq të forconte lidhjet me SHBA-në, duke vizituar vendin disa herë dhe duke i ofruar presidentit të atëhershëm George Ë Bush bashkëpunim në “luftën kundër terrorit” të Uashingtonit pas sulmeve të 11 shtatorit.
Në një vend që nuk njihet për liderët e tij fantastikë, ai shihej se kishte një personalitet më të gjallë se pasardhësit e tij. Ai kurorëzoi në mënyrë të paharrueshme Elvis Presley-n në një samit global dhe shkoi për të notuar në brigjet e Havait.
Në vitet e tij të mëvonshme ai u tërhoq nga qeveria dhe u pa rrallë në publik./Opinion.al
