Artan Hoxha-Sot është 107 vjetori i themelimit të Policisë se Shtetit Shqiptar. Ky memorial përkujton 264 “Dëshmorët e Atdheut” të rënë në krye te detyrës nga radhët e policisë gjatë 29-të viteve të post-komunizmit. 264 yje që përkujtojnë sakrificën sublime të 264 burrave që dhanë jetën e tyre për këtë vend.
Nuk kam parë te dera e Prokurorisë se Përgjithshme apo Ministrisë se Drejtësisë, të ketë qofte dhe një yll të vetëm, në përkujtim te ndonjë prokurori apo gjyqtari të rënë në luftën kundër krimit. Mbase do kisha marrë më dhjetëra telefonata e mesazhe falënderimi, madje do ta kisha më të lehtë nëse në këtë dite të shënuar, do shkruaja për te përshëndetur shefat në detyre, që mbi uniformat e reja të dekoruara bukur, u shkëlqejnë spaletat. Nuk e di nëse në këtë memorial u kujtua kush të vendoste ndonjë kurore me lule ne kujtim të këtyre burrave sot.
Shumë prej tyre i kam njohur nga afër, kam marrë pjese në operacione antikrim organizuar dhe drejtuar prej tyre. Kam ngrënë buke me ta në mencat e varfra të komisariateve të Shqipërisë, nga Tropoja në Sarandë. Kam ndarë bashkë me ta sukseset e aksioneve dhe me kane lënë të vetëm të derdh lot hidhërimi ne funeralet e tyre. Me është dashur të shkruaj apo raportoj rënien e tyre në krye te detyrës nga plumbat e armëve të krimit.
Kam marrë pjesë në shumë prej ceremonive të lamtumirës për ta, ku bataret e automatikëve të skuadrave të nderit me kanë futur të dridhurat në trup. Kam parë kryeministrat, ministrat apo deputetet e radhës të derdhin lot krokodili mbi arkivolet e tyre, por sa ishin gjallë nuk ndaleshin se ua nxiri jetën. Hej burra qe hijeshoni mbi atë memorial të zi. Sot mbase do të ishit pa punë rrugëve, si plotë kolegë tuaj që bene hile dhe i dredhuan plumbit për të mbetur të gjallë.
Mbase po të ishit gjallë mund t’ua kishin baltosur fytyrën me paratë e hashashit. Mbase po të ishit gjallë do t’ju kishin transferuar në ndonjë cep të largët në jug a në veri të vendit, ku do t’ju ishte harruar emri. Krimi dhe korrupsioni politik, provuan t’ju trembin, t’ua ulin kokën, t’ua zhbëjnë karakterin dhe ndershmërinë… Por ju nuk dredhuat, nuk u përkulët, i qëndruat ballë për ballë plumbave të krimit, dhe….
Sot jeni aty, YJE mbi atë memorial te zi, duke na mbushur me krenari dhe duke na dhënë shprese, se ky komb nuk është mposhtur ende, nga krimi. E paharruar qofte sakrifica juaj për të siguruar jetën e te gjithë ne të tjerëve.
