NGA ARTAN FUGA
Problemi nuk është se përse popullsia rurale mbjell bimë narkotike.
Ky është tmerr dhe fatkeqësi. Por jo pikënisja e problemit.
Problemi është se ajo nuk ka asnjë mundësi tjetër të zhvillojë masivisht atje ekonominë rurale, ose kryesisht bujqësinë.
Fshatari shqiptar është puntor dhe nuk përton të punojë. Por duhet ndihmuar. Përndryshe sjellja e tij i ngjan një hakmarrjeje sociale. Ju më braktisni në fatin tim, unë nuk njoh rregullat tuaja dhe prodhoj gjithçka që toka më lejon.
Tregu bujqësor ose është i përmbytur nga produkte të huaja.
Ose tregtia e madhe e qytetit nuk ka kushtet dhe formulën financiare për ta tërhequr produktin bujqësor. Bëjmë shatërvane që hedhin lëngun pa ngjyrë përpjetë, në vend të bëjmë tregje fshatare në qytet me kushtet magazinimi dhe frigoriferike.
Nê Turqi kam parë, i kanë yll fare. Të vjen të shtrihesh mbi mollë, shegë, spinaq, aq estetike duken.
Ose sepse cmimet e produkteve bujqësore janë të tilla që e bëjnë krejtësisht jorentabël produktin bujqësor.
Ose mungojnë investimet fillestare për ta iniciuar fillimisht bujqësinë dhe ekonominë rurale.
Ose tregtia e jashtme nuk bën asnjë përpjekje për ta bërë produktin bujqësor të kalojë pengesat e bashkësisë europiane në standarde. Gjynah kjo e fundit.
Këtu duhet fillouar arsyetimi dhe rrahja kombëtare e mendimeve për ta ribërë zonën rurale shqiptare.
Hajde mblidhemi të gjithë dhe e gjejmë zgjidhjen, mirëpo këtu po heshte je burrë mirë, po fole etiketohesh me frazën : Nuk ke turp, guxon edhe të mendosh!
Nuk është polici që i ruan dot zonat rurale, sepse nuk mund të vihet pas çdo peme dhe ferre një polic. Nuk e them unë, e thonë nobelistë të financave botërore.
Problemi është i ministrisë të ekonomisë dhe financave fillimisht.
Në këto kushte, bëjuni pak gjakftohtë dhe studjoheni çështjen nga ana sociologjike, mjaft me politizime, skenare policeske, versione alla xhejms bond, skenare konspirative…
Banorit të zonës rurale nuk i mbetet në këto kushte ose :
të emigrojë në Siri e që andej në Gjermani,
ose,
të mbjellë kanabis, shyqyr jo për vete, por për perëndimorët,
ose të mbjellë kastravec të shartuar me shalqi, që rritet brenda natës, dhe në fund konsumatori nuk kupton po të mbylli sytë nëse ha rrush, shalqi, kastravec apo pjeshkë,
ose të vijë në qytet, për të mbushur kafenetë, duke roitur energjitë e kombit, dhe duke u budallallepsur,
ose të rregjistrohet në ndonjë universitet privat gjeneralist për të marrë ndonjë diplomë që zevendëson kanabisin për qetësimin e anktheve ekzistenciale.
Duhet kapur dashi te brirët, përndryshe do të dëgjojmë tërë ditën histori avionësh, helikopterësh, dronash, skafesh, etj.
