Nëse mendoni njihni tifozë të flaktë futbolli, mendohuni dy herë. Nw Bullgari ekziston një tifoz, i cili quhej Marin Levidzhov, por e deshi aq shumë Manchester United-in sa vendosi ta përjetësojë këtë dashuri, në emrin e tij. Levidzhov, i cili ndërroi jetë këtë javë në moshën 62-vjeçare, mbetet një nga shembujt më të jashtëzakonshëm të pasionit pa kufij për një klub futbolli.
Për çdo tifoz të Manchester United-it, data 26 maj 1999 është e paharrueshme. Ishte nata kur golat në minutat shtesë të Teddy Sheringham dhe Ole Gunnar Solskjær sollën përmbysjen historike ndaj Bayern Munchen dhe siguruan fitoren 2-1 në finalen e Ligës së Kampionëve në “Camp Nou”.
Në atë mbrëmje, në qytetin e vogël Svishtov buzë Danubit, një burrë 36-vjeçar me emrin Marin Zdravkov Levidzhov e përjetoi fitoren ndryshe nga të gjithë. Ai i bëri vetes një premtim: nëse United arrinte ta përmbyste ndeshjen, ai do të bënte gjithçka për të ndryshuar emrin e tij në Manchester United. Dhe kur Solskjær shënoi golin e dytë, ëndrra e Marin-it nisi të merrte formë.
Lufta për një emër
Të nesërmen, Marin shkoi te një avokat për të kërkuar ndryshimin e emrit. Ishte fillimi i një beteje ligjore 15-vjeçare, plot refuzime e zhgënjime. Në Bullgarinë post-komuniste, kërkesa e tij u cilësua si “absurde”. Gjykata e refuzoi fillimisht kërkesën për arsye të të drejtave të autorit, pasi “Manchester United” ishte një markë e mbrojtur ndërkombëtarisht.
Një gjykatës lokal më vonë i dha pjesërisht të drejtë: ai mund ta ndryshonte emrin e parë në Manchester, por jo mbiemrin në United. Marin nuk u dorëzua: “Nuk dua të quhem thjesht si një qytet anglez, dua të mbaj emrin e klubit që dua”, deklaroi ai në sallën e gjyqit.
Një jetë e përkushtuar “Djajve të Kuq”
Jeta e Marin-it ishte modeste. Jetonte me të ëmën, punonte punë të ndryshme ndërtimi dhe kujdesej për një tufë macesh në oborrin e shtëpisë. Të gjitha macet kishin emra të lojtarëve të United-it, nga Rio Ferdinand te Rooney, por e preferuara e tij quhej Beckham.
Pas shumë përpjekjesh, Marin arriti një fitore të vogël: gjykata i lejoi që “United” të figurojë si nofkë zyrtare në kartën e identitetit. Por kjo nuk e kënaqte. “Nuk do të ndalem derisa të quhem plotësisht Manchester United”, thoshte ai shpesh.
Edhe pse i ofruan bashkëpunime tregtare dhe mundësi për të fituar para nga fama e tij, Marin i refuzoi të gjitha. Për të, emri “Manchester United” ishte i shenjtë, jo një burim fitimi.
Nga Svishtovi në Old Trafford
Në vitin 2011, një ekip gazetarësh realizoi dokumentar për jetën e tij dhe e bëri realitet ëndrrën që të vizitonte Old Trafford. Aty, Marin u takua edhe me Dimitar Berbatov, sulmuesin bullgar të United-it në atë kohë.
Tre vjet më vonë, në shenjë proteste ndaj vendimeve gjyqësore, ai bëri tatuazh stemën e klubit në ballë. Pas vdekjes së nënës nga Covid-19 dhe vështirësive ekonomike, jeta e tij u bë edhe më e rëndë, por ai gjeti një mënyrë për të përmbushur ëndrrën e tij shpirtërore: u pagëzua në një kishë ortodokse me emrin Manchester United Zdravkov Levidzhov. “Zoti të paktën do të më njohë me emrin tim të vërtetë”, thoshte ai.
Të hënën, më 13 tetor, zemra e tij pushoi së rrahuri. Ai që nisi si një tifoz i zakonshëm u bë simbol i dashurisë absolute për klubin e zemrës. Ndoshta tani, shpirti i Manchester United-it nga Svishtovi, më në fund do të gjejë paqen që kërkoi gjithë jetën.
