Babagjyshi aktual, që tradita e do topolak thinjosh, me mjekër, fytyrë kuqalashe dhe të qeshur, “ka ardhur” drejtpërdrejt nga Shtetet e Bashkuara pas Luftës së Dytë Botërore, me Planin Marshall.
Në të gjitha kulturat e botës perëndimore, ka ekzistuar gjithmonë një karakter që jep dhurata. Për shembull në Francë, për një kohë të gjatë fëmijët kanë festuar Pere Chemineau, i përfaqësuar tashmë me shportën mbi kurrizin e tij dhe i veshur me një mantel të errët. Babagjyshi aktual, që tradita e do topolak thinjosh, me mjekër, fytyrë kuqalashe dhe të qeshur, “ka ardhur” drejtpërdrejt nga Shtetet e Bashkuara pas Luftës së Dytë Botërore, me Planin Marshall.
Megjithatë, nuk duhet të harrojmë se bëhet fjalë për një rit pagan, i parë me armiqësi nga kisha katolike. Në fakt, praktikuesit “këmbëngulës”, përveç Krishtlindjeve, nuk e festojnë këtë gjë, madje në vitet ’50, peshkopi Dijon shkoi aq larg, saqë dogji në sheshin publik të qytetit, imazhin e Babagjyshit!
A duhet t’ua thoni të vërtetën fëmijëve tuaj?
Jo. Fëmijët jetojnë në një botë gjysmë reale dhe gjysmë imagjinare e populluar nga mijëra personazhe jo të vërtetë, të bukur, të frikshëm, të fortë…sepse nevoja e tyre e mrekullive paraqet një lloj mbrojtje kundër realitetit të vështirë të botës së jashtme dhe nuk ekziston asnjë arsye për t’i forcuar me çdo kusht që të mbajnë “këmbët në tokë” kur janë të vegjël!
A i gënjeni fëmijët tuaj kur u lexoni një përrallë, ose kur i vendosni një DVD me personazhin e tyre të preferuar të animuar? Është e vështirë ta pranoni! Ndaj, nuk ka asgjë të jashtëzakonshme për fëmijët tuaj që t’i bëni të besojnë se ekziston një gjysh topolak, thinjosh, i cili jeton në qiell dhe që vjen në tokë me një slitë me drerë për t’u dhënë dhurata të gjithë fëmijëve të botës në një natë të vetme.
Nuk ka asnjë ndryshim nga kambanat që “mbjellin” vezë prej çokollate ose nga miushët që shkëmbejnë një dhëmb qumështi me një monedhë të lënë poshtë jastëkut! Përkundrazi, nëse fëmijët habiten kur shohin shumë babagjysha nëpër qendrat tregtare apo në rrugë, shpjegojuni se ata janë persona imitues të Babagjyshit të Vitit të Ri të vërtetë, dhe se ky i fundit vjen vetëm kur fëmijët janë duke fjetur në shtrat.
Kur duhet t’ua thoni të vërtetën?
Ju mund ta zgjasni magjinë derisa fëmija ta “kapë lojën”. Ekzistojnë tri situata të mundshme që mund t’i përballni në këtë rast:
- Kur fëmija është i vogël dhe një i rritur i ka thënë se Babagjyshi i Vitit të Ri nuk ekziston: nëse e shihni të trishtuar, sigurojeni duke i thënë se janë disa persona që nuk besojnë te ai, por që ju besoni dhe e respektoni këtë traditë. Një shpjegim kaq i thjeshtë do ta kënaqë fëmijën.
- Kur fëmija është pak më i rritur dhe fillon të bëjë pyetje: kur ai fillon të konsultohet me ju duke ju bërë shumë pyetje në lidhje me të, kjo do të thotë se nga ana e tij, ka tashmë dyshime të mëdha…për të mos thënë se mund të ketë kuptuar gjithçka!
Nëse është 5 ose 6 vjeç, moshë në të cilën fëmija fillon të mos i besojë Babagjyshit të Vitit të Ri, mbase do të mbetet pak keq prej faktit kur t’i thoni të vërtetën, por më mirë të zhgënjehet pak sesa të ndihet budalla përpara shokëve të tij!
- Vazhdon të besojë edhe pas moshës 7 vjeç: në këtë moshë fëmija rrezikon të tallet shumë nga shokët e klasës. Për më tepër ai do të “kapet” me ju që nuk i keni thënë të vërtetën. Ndaj tregojani të vërtetën përpara kësaj moshe. Këtë situatë bëjeni më të lehtë, duke i rrëfyer se edhe ju besonit dikur në të dhe se nuk ka asgjë të keqe!
