Nga Aurenc Bebja
“The Lindsay Daily Post” ka botuar, të enjten e 1 qershorit 1922, në faqen n°7, një shkrim në lidhje me planifikimin e skemës së re të taksimit asokohe në Shqipëri, të cilin, Aurenc Bebja, nëpërmjet blogut të tij “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar :
E dhjeta biblike burimi i të ardhurave të Shqipërisë
E dhjeta biblike është burimi kryesor i të ardhurave të Shqipërisë dhe deri tani ka qenë një politikë “takse e vetme”. Një politikë e re fiskale po prezantohet dhe në mesin e shumë artikujve të propozuar për taksim janë shtretërit, pasi në vendin e tyre primitiv një shtrat konsiderohet si një luks.
Origjina e së dhjetës këtu mund të gjurmohet tek turqit, të cilët me shekuj e kanë mbledhur atë nga populli i Shqipërisë. Duke qenë një metodë e thjeshtë takse dhe një rrethanë me të cilën ishin mësuar të gjithë banorët, ajo u miratua nga qeveria e re e Pavarur si një mjet të ardhurash. Megjithatë, qeveria e re nuk e ka gjetur atë një lloj takse shumë produktive për shkak të aftësisë me të cilën tatimpaguesit mund të fshehin të ardhurat e tyre. Aq të aftë janë banorët në shmangien e një pjese të madhe të së dhjetës, saqë tani po vihen në zbatim metodat e taksimit.
“E dhjeta është ende burimi ynë kryesor i të ardhurave,” tha Kolë Thaçi, Ministër i Financave të Shqipërisë, për korrespondentin e Associated Press. “Ne varemi prej saj për shpenzimet aktuale të qeverisë, por zbulojmë se nuk prodhon mjaftueshëm kthim për të mbajtur taksat tona në këmbë. Tashmë po planifikojmë një skemë të re taksimi. Është propozuar të vendoset një taksë për shtretërit, sepse për ne shtrati nuk është një domosdoshmëri absolute. Populli ynë është mësuar me shekuj të flejë në dysheme dhe vazhdon ta bëjë këtë edhe sot e kësaj dite. Sot shohim që shtretërit po futen gradualisht nga ata që kanë mundësi, ndaj ne propozojmë që të vendoset një taksë për këta shtretër si një artikull luksi.”
